گنجور

بخش ۴۱ - نشان خواستن عبدالمطلب از موضع محمد علیه‌السلام کی کجاش یابم و جواب آمدن از اندرون کعبه و نشان یافتن

 
مولوی
مولوی » مثنوی معنوی » دفتر چهارم
 

از درون کعبه آوازش رسید

گفت ای جوینده آن طفل رشید

در فلان وادیست زیر آن درخت

پس روان شد زود پیر نیکبخت

در رکاب او امیران قریش

زانک جدش بود ز اعیان قریش

تا به پشت آدم اسلافش همه

مهتران بزم و رزم و ملحمه

این نسب خود پوست او را بوده است

کز شهنشاهان مه پالوده است

مغز او خود از نسب دورست و پاک

نیست جنسش از سمک کس تا سماک

نور حق را کس نجوید زاد و بود

خلعت حق را چه حاجت تار و پود

کمترین خلعت که بدهد در ثواب

بر فزاید بر طراز آفتاب

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

امین کیخا نوشته:

رشد با لغت رسیدن فارسی مانسته است و رشید یعنی رسیده ولی رشد بدنی را گوالیدن می گوییم که جوال امروز از آن مانده است ، رشد غیر بدنی را که انگلیسی اش development است را فربالش از بالیدن و نیز فرزامیدن می گوییم زامیدن یعنی هدایت کردن و فرزامیدن یعنی همان تکامل و فرزام کامل می شود . در متن رودکی آمده و نیز فرزام را اسدی به معنی شایسته آورده است . یک نمونه را بنگرید دوستان
ابوعلی سینا فلسفه زمان خود را کامل کرد / ابوعلی فلسفه زمان خود را فرزاست !
شمس الحق جان گمانم دهان بدوزم بهتر باشد !

شمس الحق نوشته:

نه دکتر جان بگو که چه خوش میگویی . وقت عطارست و قران . رخصت !

کانال رسمی گنجور در تلگرام