گنجور

بخش ۸۳ - صفت بعضی اولیا کی راضی‌اند باحکام و لابه نکنند کی این حکم را بگردان

 
مولوی
مولوی » مثنوی معنوی » دفتر سوم
 

بشنو اکنون قصهٔ آن ره‌روان

که ندارند اعتراضی در جهان

ز اولیا اهل دعا خود دیگرند

که همی‌دوزند و گاهی می‌درند

قوم دیگر می‌شناسم ز اولیا

که دهانشان بسته باشد از دعا

از رضا که هست رام آن کرام

جستن دفع قضاشان شد حرام

در قضا ذوقی همی‌بینند خاص

کفرشان آید طلب کردن خلاص

حسن ظنی بر دل ایشان گشود

که نپوشند از عمی جامهٔ کبود

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

محسن نوشته:

با سلام

بنده فعلا به نسخه ای دسترسی ندارم

اما به گمانم:

در ابتدای بیت چهارم
از قضا

به جای

از رضا

باید جایگزین شود

در بین آخر نیز

حسن ظنی بر دل ایشان گشود

که نپوشند از عمی جامهٔ کبود

می بایست

عمی
به
غمی

تغییر یابد

با احترام

نرگس نوشته:

در پاسخ جناب محسن:

متأسفانه نتوانستم در نسخۀ محقَق کریم زمانی این بیتها را پیدا کنم و استناد استواری داشته باشم، ولی با توجه به این که عَمی (بر وزن طلا) یعنی کوری، چنین نیست که حتماً اشتباهی رخ داده و «غمی» «عمی» نوشته شده باشد.

نرگس نوشته:

چندان قابل توجیه نیست، ولی من در نظر قبلی ام ایراد اول آقای محسن را فراموش کردم.
در ابتدای بیت چهارم هم همان «رضا» درست تر به نظر می رسد. «رضا» مقامی است که هر کسی را به آن دسترسی نیست؛ چنان که فرموده اند: «الرضا بسوء القضا من أرفع درجات الیقین». اولیا چنان در راه یقین پیش رفته اند که «رضا» چون مرکبی رام ایشان شده و به جایی رسیده اند که مثل ما مردمان دیگر به دنبال دفع قضا نمی گردند؛ یعنی دفع قضا را برای خود حرام می دانند.
شادکام باشید.

علی نوشته:

بیت دوم: که گهی دوزند و گاهی می درند صحیح است.
بیت ششم هم: از غمی جامه کبود صحیح است.
یعنی مانند عزاداران که جامه سیاه می پوشند نیستند.

شمس الحق نوشته:

سلام بر همگان !
از آنجا که این بخش از دفتر سوم مثنوی سؤالات زیادی را برای خواننده طرح میکند و نیز با عنایت به اینکه در مقایسه با نسخه چاپ سنگی نیکلسون که مشتمل بر ۱۰ بیت است ، نسخه مورد استفاده گنجور ۴ بیت کسر دارد ، اپتدا اجازه می خواهد آن ۴ بیت را که در ادامه بیت حسن ظنی بر دل … آمده است تقدیم کنم و سپس سایر مغایرات احتمالی موجود را به عرض دوستان برسانم ، یقیناً ابهامات مذکور در بالا خود بخود مرتفع میگردد :
حسن ظنی بر دل ایشان گشود / که نپوشند از غمی جامۀ کبود
هرچه آید پیش ایشان خوش بود / آب حیوان گردد ار آتش بود
زهر در حلقومشان شکر بود / سنگ اندر راهشان گوهر بود
جملگی یکسان بودشان نیک و بد / از چه باشد این ز حسن ظن خَود
کفر باشد نزدشان کردن دعا / کای اله از ما بگردان این قضا
سایر مغایرات بشرح زیر است :
بیت دوم گه همی دوزند بجای که همی دوزند ،
بیت ششم غمی بجای عمی
باقی ابیات عیناً همانست که نقل شده است .

کانال رسمی گنجور در تلگرام