گنجور

بخش ۱۴ - خاریدن روستایی در تاریکی شیر را بظن آنک گاو اوست

 
مولوی
مولوی » مثنوی معنوی » دفتر دوم
 

روستایی گاو در آخر ببست

شیر گاوش خورد و بر جایش نشست

روستایی شد در آخر سوی گاو

گاو را می‌جست شب آن کنج‌کاو

دست می‌مالید بر اعضای شیر

پشت و پهلو گاه بالا گاه زیر

گفت شیر از روشنی افزون شدی

زهره‌اش بدریدی و دل خون شدی

این چنین گستاخ زان می‌خاردم

کو درین شب گاو می‌پنداردم

حق همی‌گوید که ای مغرور کور

نه ز نامم پاره پاره گشت طور

که لو انزلنا کتابا للجبل

لانصدع ثم انقطع ثم ارتحل

از من ار کوه احد واقف بدی

پاره گشتی و دلش پر خون شدی

از پدر وز مادر این بشنیده‌ای

لاجرم غافل درین پیچیده‌ای

گر تو بی‌تقلید ازین واقف شوی

بی نشان از لطف چون هاتف شوی

بشنو این قصه پی تهدید را

تا بدانی آفت تقلید را

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

ناشناس نوشته:

با سلام

در مصراع اول بیت چهارم احتمالا اشتباه تایپی رخ داده و کلمه ی “از” باید بر اساس معنای بیت “ار” باشد: شیر گفت ار روشنی افزون شدی …

با تشکر

امین کیخا نوشته:

تقلید می شود مانشگری از مانستن یعنی شبیه کردن و شدن . پژوهشگر یعنی کسی که خودش دانایی را می یابد و مانشگر یعنی کسی که دانایی را با سرسپردن به دیگری یافته است

مجید ب نوشته:

در بیت چهارم بجای از٫ ار ( مخفف اگر ) معنی و مفهوم مولانا را بهتر می رساند و صحیح است. از یک اشتباه چاپی است.

محمّدرضا جبّاری هرسینی نوشته:

مولوی در باب تقلید و عواقب آن، اشعاری بس قوی تر دارد. از جمله داستان طوطی و بقال:… کار پاکان را قیاس از خود مگیر… و یا بیت مشهور: خلق را تقلیدشان بر باد داد/ ای دوصدلعنت بر این تقلید باد

کانال رسمی گنجور در تلگرام