گنجور

بخش ۱۰۹ - پذیرا آمدن سخن باطل در دل باطلان

 
مولوی
مولوی » مثنوی معنوی » دفتر دوم
 

گفت اینک راست پذرفتم بجان

کژ نماید راست در پیش کژان

گر بگویی احولی را مه یکیست

گویدت این دوست و در وحدت شکیست

ور برو خندد کسی گوید دو است

راست دارد این سزای بد خو است

بر دروغان جمع می‌آید دروغ

للخبیثات الخبیثین زد فروغ

دل فراخان را بود دست فراخ

چشم کوران را عثار سنگ‌لاخ

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام