گنجور

بخش ۸۵ - صفت اجنحهٔ طیور عقول الهی

 
مولوی
مولوی » مثنوی معنوی » دفتر اول
 

قصهٔ طوطی جان زین سان بود

کو کسی کو محرم مرغان بود

کو یکی مرغی ضعیفی بی‌گناه

و اندرون او سلیمان با سپاه

چون بنالد زار بی‌شکر و گله

افتد اندر هفت گردون غلغله

هر دمش صد نامه صد پیک از خدا

یا ربی زو شصت لبیک از خدا

زلت او به ز طاعت نزد حق

پیش کفرش جمله ایمانها خلق

هر دمی او را یکی معراج خاص

بر سر تاجش نهد صد تاج خاص

صورتش بر خاک و جان بر لامکان

لامکانی فوق وهم سالکان

لامکانی نه که در فهم آیدت

هر دمی در وی خیالی زایدت

بل مکان و لامکان در حکم او

همچو در حکم بهشتی چار جو

شرح این کوته کن و رخ زین بتاب

دم مزن والله اعلم بالصواب

باز می‌گردیم ما ای دوستان

سوی مرغ و تاجر و هندوستان

مرد بازرگان پذیرفت این پیام

کو رساند سوی جنس از وی سلام

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

رسول نوشته:

زلت او به ز طاعت نزد حق پیش کفرش جمله ایمانها خلق
به نظر می رسد “ایمانهای خلق” درست باشد .

پویا نوشته:

“کو کسی کو محرم مرغان بود ”
آقا من متوجه نشدم “کو” به معنی “کجاست” است یا “که او ” ؟ توضیح لطفا

دکتر ترابی نوشته:

به گمانم، نخستین به معنای کجاست ، و دومین که او محرم…

شمس الحق نوشته:

درست است با رسم الخط امروزین ایمانهای خلق نوشته میشود ، اما نسخ خطی قدیمی همه “ایمانها خلق” ثبت شده است و بنده از دوستی که خط شناس است سؤال کردم ، گفت ایمانها را با الف آخر مکسور می نوشته اند ولی ایمانهای خوانده میشده است که اکنون دیگر مرسوم نیست ، به این شکل [ ایمانهاِ خلق ] اما در خصوص ” کو کسی کو محرم مرغان بود” اگر کو اول به معنی کجا فرض شود ، جمله یا مصرع دوم سؤالی خواهد شد ، در صورتیکه چنین نیست و جمله خبریست لذا هر دو “کو” را “که او” باید فرض کرد ، با این تعریف [ که او کسیست که او محرم مرغان است ] آری ثقیل است اما چنین است .

فرزام نوشته:

چنانچه استاد محمد جعفر محجوب فرموده اند “خٓلٓق ” به معناى کهنه است . پیش کفرش جمله ایمانها خلق یعنى کفر او از هر ایمانى تازه تر و پسندیده تر است

رسول نوشته:

دکتر جان اونوقت معنیش جالب نمیشه یه سوال بی جا میشه ؟؟!!!

حسین نوشته:

واقعا برخی نظرات خیلی مبتدیانه هست،که به دلیل ندانستن بدیهیات ادبیات چون وزن شعر و …هست.

merce نوشته:

بادرود
جناب ترابی
با جنابعالی بیشتر موافقم که ” کو “ ی اول معنی کجاست بدهد چون بافعل جمله کامل و زیبا می شود و ” کو “ ی دوم ” که او “
حتی ”کو “ ی بیت دوم هم به نظر معنی کجاست می دهد چون اگر ”که او“ بخوانیم فعل را برداشته ایم و کمی گنگ به نظر می رسد
با احترام
مرسده

کانال رسمی گنجور در تلگرام