گنجور

مقدمهٔ نصرالله منشی

 
نصرالله منشی
نصرالله منشی » کلیله و دمنه » مقدمهٔ نصرالله منشی
 

بخش ۱ - وعلی الله توکلی

بخش ۲ - در فضیلت پیامبر اسلام

بخش ۳ - دین بی ملک ضایع است و ملک بی دین باطل

بخش ۴ - محاسن عدل

بخش ۵ - در ستایش امیرالمومنین ابی منصور سبکتکین عضدالله

بخش ۶ - ادامهٔ ثنای پادشاه

بخش ۷ - ذکر سلطان ماضی یمین الدوله محمود

بخش ۸ - ادامهٔ یادکرد از سلطان ماضی محمود

بخش ۹ - همی‌گوید نصرالله محمد عبدالحمید بوالمعالی

بخش ۱۰ - و خیر جلیس فی الزمان کتاب

بخش ۱۱ - تحفه آوردن فقیه عالم علی ابراهیم اسماعیل کتاب کلیله و دمنه نصرالله منشی را

بخش ۱۲ - محاسن کلیله و دمنه

بخش ۱۳ - ولدت فی زمن الملک العادل

بخش ۱۴ - ترجمهٔ کلیله و دمنه به تازی

بخش ۱۵ - دربارهٔ بغداد

بخش ۱۶ - ذکر منصور عباسی

بخش ۱۷ - ذکر منصور عباسی

بخش ۱۸ - ذکر منصور عباسی

بخش ۱۹ - ذکر منصور عباسی

بخش ۲۰ - ذکر منصور عباسی

بخش ۲۱ - ذکر منصور عباسی

بخش ۲۲ - ذکر منصور عباسی

بخش ۲۳ - پایان ذکر منصور عباسی، مثال دادن نصر بن احمد سامانی رودکی را به نظم کلیله و دمنه

بخش ۲۴ - این کتاب به فرمان دابشلیم رای هند جمع شده

بخش ۲۵ - حکمت همیشه عزیز بوده است، خاصه بنزدیک ملوک و اعیان

بخش ۲۶ - دربارهٔ ترجمه‌های دیگر

بخش ۲۷ - رغبت مردمان از مطالعت کتب تازی قاصر گشته

بخش ۲۸ - دربارهٔ روش ترجمه و تألیف نصرالله منشی

بخش ۲۹ - عرضه داشتن ترجمهٔ نیمه‌کارهٔ کلیله و دمنه به پادشاه

بخش ۳۰ - در تمجید از سخن‌شناسی پادشاه