گنجور

رباعیات

 
محتشم کاشانی
محتشم کاشانی » دیوان اشعار » رباعیات
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع وز ناز به من نمودی آن نرگس مست مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «ت» است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ب | ت | د | ر | ز | ش | ف | ک | گ | ل | م | ن | و | ی

ا

رباعی شماره ۱: این عیدم از آن قبلهٔ آمال جدا

رباعی شماره ۲: وز یک جهتان ساختهٔ ممتاز مرا

رباعی شماره ۳: لطف تو کلید قفل وسواس مرا

ب

رباعی شماره ۴: بر بستر درد رفته پای تو به خواب

رباعی شماره ۵: وان چشم دو بین که بود هم رفت به خواب

ت

رباعی شماره ۶: بازوی شهان چو بالشش زیر سرت

رباعی شماره ۷: وز ناز به من نمودی آن نرگس مست

رباعی شماره ۸: خلقت همهٔ زیردست از روز الست

رباعی شماره ۹: وز آصفیش سلطنت ایمن ز فناست

رباعی شماره ۱۰: انواع صنایع بهم آمیخته است

رباعی شماره ۱۱: وز غیرتش آب زندگی کاسته است

رباعی شماره ۱۲: مه بر درش از چرخ کبود آمده است

رباعی شماره ۱۳: سررشتهٔ دین رفت به ناکام ز دست

رباعی شماره ۱۴: عید که و مه مبارک و فیروزست

رباعی شماره ۱۵: چون ریزش خون دوست می‌دارد دوست

رباعی شماره ۱۶: دام دل و دین طرز نگه کردن اوست

رباعی شماره ۱۷: صد آیهٔ فیض بیش دربارهٔ اوست

رباعی شماره ۱۸: فرمانده از آنست که فرمانبر توست

رباعی شماره ۱۹: ریزنده خونها ز سر خنجر توست

رباعی شماره ۲۰: وین زینت و زیب چرخ خرگاهی ازوست

رباعی شماره ۲۱: وان نیز که داده سرور ار عنائیست

رباعی شماره ۲۲: پرنور ز نعلین فلک فرسایت

د

رباعی شماره ۲۳: در واقعه دیدم که به من اسبی داد

رباعی شماره ۲۴: آوازهٔ شهرتش در افاق افتاد

رباعی شماره ۲۵: کز مادر دهر از همه عالم زیر سرت

رباعی شماره ۲۶: بهبود تو خاطر اعدای تو باد

رباعی شماره ۲۷: پیغام رسان رقعه به ان بحر و داد

رباعی شماره ۲۸: از عمر گروستانی خواهم کرد

رباعی شماره ۲۹: بر من ستم از طاقت من بیش نکرد

رباعی شماره ۳۰: جرم دو جهان به جرم من ضم سازد

رباعی شماره ۳۱: وز میل به ذیل باد می‌آویزد

رباعی شماره ۳۲: نخلی به نزاکت قدت کم ریزد

رباعی شماره ۳۳: گاه از همه باب حاتمم می‌دانند

رباعی شماره ۳۴: آیینه که بینم این تن غم فرسود

رباعی شماره ۳۵: هر ساتل به من تفقدی می‌فرمود

رباعی شماره ۳۶: ظرفش ز جهان وسیع‌تر خواهد بود

رباعی شماره ۳۷: تسخیر جهان مرتبهٔ پستش بود

رباعی شماره ۳۸: پیوسته چو بسته بر رخ مادر جود

رباعی شماره ۳۹: در شرم تو اغراق به نوعی فرمود

ر

رباعی شماره ۴۰: گر شب بسر افکنی و گردی سیار

ز

رباعی شماره ۴۱: نی‌تاب نشستن است و نی پای گریز

ش

رباعی شماره ۴۲: از بس که به فعل بوالعجب دارد خوش

رباعی شماره ۴۳: کار همه جز عاشق زندانی خویش

ف

رباعی شماره ۴۴: ور مهر منیر خوانمش نیست گزاف

ک

رباعی شماره ۴۵: وی نخل قد تو را تحرک نازک

گ

رباعی شماره ۴۶: وی چرخ شکاری تو با چرخ به چنگ

ل

رباعی شماره ۴۷: بی‌سجدهٔ تو طاعت ما نا مقبول

رباعی شماره ۴۸: نقدی که عیار بودش از اصل جلیل

رباعی شماره ۴۹: اندر دم امتیاز با سعی جمیل

رباعی شماره ۵۰: کاراسته صد بلا از آئین جمیل

رباعی شماره ۵۱: بی‌دانائی و راه علم و تحصیل

رباعی شماره ۵۲: از میل درو به که نمایم تعجیل

رباعی شماره ۵۳: این منزل فیض‌بخش بی‌مثل و عدیل

م

رباعی شماره ۵۴: در تک شکند تارک خورشید بسم

رباعی شماره ۵۵: کز عارضه‌ای گشته مزاجش درهم

رباعی شماره ۵۶: وز تذکرهٔ نام تو شیرین لب و کام

رباعی شماره ۵۷: وی چرخ به سدهٔ تو در سجده مدام

رباعی شماره ۵۸: بیمارتر از چشم سیه مست توام

رباعی شماره ۵۹: بروی ز تب هجری تو بگداخته‌ام

رباعی شماره ۶۰: سودی و زیان نیز دو چندان کردم

رباعی شماره ۶۱: بسیار خطر دارد ازو اسلامم

رباعی شماره ۶۲: آمد به وداع تو دل خود کامم

رباعی شماره ۶۳: نظارگی بزم وصال تو شوم

رباعی شماره ۶۴: زاهد به ثواب و من به امید عظیم

ن

رباعی شماره ۶۵: با من ره غالبیت اندر همه فن

رباعی شماره ۶۶: باید ز چه رسوای جهان گردیدن

رباعی شماره ۶۷: چشم از گنه بی گنهان پوشیدن

رباعی شماره ۶۸: دور از ره دین فتاده‌ام وای به من

رباعی شماره ۶۹: تا ناف پر است از نافهٔ‌چین

رباعی شماره ۷۰: افت چه بلای صبر و آرام است این

رباعی شماره ۷۱: در صورت او قدرت جبار ببین

و

رباعی شماره ۷۲: در طعنهٔ آلایش من عصمت تو

رباعی شماره ۷۳: بیش از همه بندم کمر خدمت تو

رباعی شماره ۷۴: هستند هزار بنده در خدمت تو

رباعی شماره ۷۵: در وادی دین شیر خدا هادی تو

رباعی شماره ۷۶: آب چه زمزم به زمین رفته فرو

رباعی شماره ۷۷: گفتم به نظاره کام بردارم ازو

ی

رباعی شماره ۷۸: آرای به مدح ملک بطحائی

رباعی شماره ۷۹: در راه وفا و مهر سست آمده‌ای

رباعی شماره ۸۰: در بارگه وفا ستونم کردی

رباعی شماره ۸۱: صد شکر که بر علاج قدرت داری

رباعی شماره ۸۲: از جام جهان نماسبق برده بسی

رباعی شماره ۸۳: هرگوشه گذشت از فلک چوگانی

رباعی شماره ۸۴: رجعت کند اختلال در رفعت وی

رباعی شماره ۸۵: سرگرم تو ذرات ز مه تا ماهی