گنجور

شمارهٔ ۱۹

 
محتشم کاشانی
محتشم کاشانی » دیوان اشعار » قطعات
 

زبدة الاخوان فصیح خوش کلام

صاحب نظم و مقالات فصیح

آن که در شعر و معما روز و شب

می‌ستودش دهر مخفی و صریح

از صبوح و باده او را گشته بود

چهرهٔ شخص کمالاتش صبیح

ناگه از بیداد صیاد اجل

داد جان بر باد چون صید ذبیح

بهر تاریخ وفاتش چون نیافت

عقل دوراندیش تاریخ صحیح

کرده بر مدت فزون یک سال و گفت

حیف و صد حیف از کمالات فصیح

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام