گنجور

غزل شمارهٔ ۳۹۰

 
محتشم کاشانی
محتشم کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات
 

اگر دوری ز من در آرزویت زار می‌میرم

وگر پیش منی از لذت دیدار میمیرم

ز درد هجر زارم بر سر من زینهار امشب

گذاری کن که من زین درد بی‌زنهار می‌میرم

بسویم بین و یک حسرت برون کن از دلم جانا

که از نادیدنت با حسرت بسیار می‌میرم

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

همزاد نوشته:

مصرع آخر باید باشد

ماتی خود زتو در بازی اول دیدم

و نه مانی خود،

زیرا در مصرغ قبلی سخن از شطرنح است و نه نقاشی!

پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

رسته نوشته:

بیت آخر چهار اشکال دیگر هم دارد:
۱) وزن آن متفاوت است.
۲) ردیف شعر ( می میرم) را ندار.
۳) حروف روی قافیه ( ار) { زار- دیدار- زنهار- بسیار} را ندارد، بلکه دیدم با چیدم مصرع اول همان بیت قافیه شده است.
۴) مصرع دوم یک هجای بزرگ کم دارد.

پاسخ: اشکال ذکر شده (بیت آخر با وزن و قافیه‏ی متفاوت در آخر غزل) در بسیاری از غزلهای محتشم موجود در این مجموعه دیده می‏شود (به عنوان نمونه غزل قبلی را ببینید)، از آنجا که تا جایی که من در ذهن دارم تمام این بیتها مصرّع هستند به نظرم عمدی در آوردن آنها باید بوده باشد که با مراجعه‏ی دوستان به دیوان چاپی محتشم علت وجود این بیتها احتمالاً می‏تواند روشن شود. در مورد اشکال شماره ۴، مصرع دوم با مصرع اول بیت چهارم هموزن است (فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن) و اشکالی از این نظر ندارد.

کانال رسمی گنجور در تلگرام