گنجور

غزلیات از رسالهٔ جلالیه

 
محتشم کاشانی
محتشم کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات از رسالهٔ جلالیه
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع عجب ارنگون نسازد علم سپاه هستی مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «ی» است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ت | د | ر | ش | ض | ق | ک | م | ن | و | ه | ی

ا

شماره ۱: رو که تا دم زده‌ام سوخته‌ام پاک تو را

شماره ۲: دلگران از هستیم مپسند دلدار مرا

شماره ۳: ورنه شهبازی ز چنگت می‌کشد بیرون مرا

شماره ۴: از همچو مرگ به گسست پیوند جسم و جان را

ت

شماره ۵: آن جا اگر روی و گر آئی برابر است

شماره ۶: خمیرمایهٔ چندین هزار درد و غم است

شماره ۷: صد رشک تا سبب نیست با خود درین صدد کیست

شماره ۸: به این امید من هم چند روزی رفتم از کویت

شماره ۹: نمی‌گفتم که خواهد بست همت رختم از کویت

د

شماره ۱۰: دلبری دادت بقدر ناز ودلداری نداد

شماره ۱۱: گیرد بلا کناری عشق از میان برافتد

شماره ۱۲: هم شب شاهی در درویش فرخ فال زد

شماره ۱۳: به کام عشق بازان شاه حسنت کامران باشد

شماره ۱۴: که از غروب و طلوعش دو شهر زیر و زبر شد

شماره ۱۵: بس خرابم من یک امروز دگر محمل مبند

شماره ۱۶: که مردمش ز بت خود عزیزتر دانند

شماره ۱۷: روی تو چند آینهٔ مرد و زن بود

شماره ۱۸: کو تیغ که انتقام کشم از زبان خود

شماره ۱۹: امروز هم شد اندکی فردا ندانم چون شود

شماره ۲۰: برق این شعله هویدا تر ازین می‌باید

شماره ۲۱: چشم بی‌سرمهٔ سیاهش نگرید

شماره ۲۲: فکر خود کن که سپه بر در دروازه رسید

ر

شماره ۲۳: روی برگشتن ندارم شرمسارم شرمسار

شماره ۲۴: یا به یاران می‌توان مشغول بودن یا به یار

شماره ۲۵: تشریف استغنا مکن بر قد من کوته دگر

ش

شماره ۲۶: به جانب تو کشد شعله از زبان من آتش

ض

شماره ۲۷: که آتش از دهنم سر برآرد از اعراض

ق

شماره ۲۸: تا چه آید بر سرم فردا زبیداد فراق

ک

شماره ۲۹: خاک هجران بر سر وصلی که باشد مشترک

شماره ۳۰: آب حیات بر لب و از تشنگی هلاک

م

شماره ۳۱: این منم کز عشق پاک این رتبه پیدا کرده‌ام

شماره ۳۲: صید این دامم از آن بی‌اضطرابی نیستم

شماره ۳۳: ز دهر می‌کند امسال غالبا بی‌خم

شماره ۳۴: به دامن گرم آتشپاره‌ای اما خطا کردم

شماره ۳۵: ز ملک وصل اسباب اقامت را روان کردم

شماره ۳۶: دل از تو می‌کنم ای بت خدا مدد کندم

شماره ۳۷: ولی آن کس که گشت اول گرفتار تو من بودم

شماره ۳۸: درین کار آزمودم خویش را خوش طاقتی دارم

شماره ۳۹: گر باز نامش می‌بری بی‌شک زبانت می‌برم

شماره ۴۰: بهشتی دارم اما دوزخی از دور می‌بینم

ن

شماره ۴۱: دل ز هجر تو و وصل دگران در زندان

شماره ۴۲: هم دشمنی کردم به خود هم دوستی با دشمنان

شماره ۴۳: تواند صد هزاران خانه را زیر و زبر کردن

شماره ۴۴: چشم بگشا ای بلاگردان چشمت جان من

شماره ۴۵: وزین شهرم سیه‌رو کرده چشم روسیاه من

شماره ۴۶: بگو بیمار عشق من شود یارب فدای من

شماره ۴۷: زبانم کوته از نامش نمی‌گردد چه نام است این

و

شماره ۴۸: در گوش حلقه زر بر دوش حلقه مو

شماره ۴۹: مرگ بر من کرد آسان درد بی درمان او

شماره ۵۰: صبر بی لنگر شد از شوق تحمل گاه او

شماره ۵۱: به جان هرچند رنجم بیشتر میرم برای او

شماره ۵۲: صد ره کنم در زیر لب خود را بلاگردان تو

شماره ۵۳: سیه گزدید بزمم شمع مجلس دیدهٔ من کو

ه

شماره ۵۴: چشم از رویت نبستم روی چشم من سیاه

شماره ۵۵: این لطف زبانی هم مخصوص رقیبان به

شماره ۵۶: چون روان بر سر کویت نبود پای همه

ی

شماره ۵۷: می‌برم آخر سر خود با سر بی‌غیرتی

شماره ۵۸: عجب ارنگون نسازد علم سپاه هستی

شماره ۵۹: ببین برای که ای بی‌وفا کرا کشتی

شماره ۶۰: ببین کرا به که در دوستی بدل کردی

شماره ۶۱: دلیرم کردی اول در سخن آنگاه رنجیدی

شماره ۶۲: زبان بنده ببندی به التفات زبانی

شماره ۶۳: حریفان می‌کنید امروز یا فردا تماشائی

شماره ۶۴: روی در هرکس که دارم قبلهٔ جانم توئی