گنجور

شمارهٔ ۶۶۱

 
امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات
 

بر بناگوشت بلای خط که سر بر می کند

جزو جزو عاشق بیچاره ابتر می کند

سرو کز بالای خود در سر کند باد، آن مبین

آن نگر کش باد پیشت خاک بر سر می کند

چند گویی پیشت آیم، وه که چون تو یوسفی

سر کجا در خانه تاریک ما در می کند؟

چند گویید، ای مسلمانان، که حال خود بگوی

من همی گویم، ولی از من که باور می کند؟

شوخیش بین کاشکارم می نوازد در نهان

با رقیب خویش اشارت سوی خنجر می کند

رو، برون، ای جان معزول، از درون من که عشق

شغل جان در سینه با جانان مقرر می کند

عاشقان جان و جهان بهر بتان تر کرده اند

سهل باشد آنکه خسرو دیده را تر می کند

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام