گنجور

شمارهٔ ۵۶۳

 
امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات
 

دل من خون شد و جانان نداند

وگر گوییم قدر آن نداند

مسلمانان، کرا گویم غم عشق؟

که کس کار مرا سامان نداند

مسیحا مرده داند زنده کردن

ولی درد مرا درمان نداند

چه سود این رنج دیدن چون منی را؟

که اندوه من این نادان نداند

دل دیوانه خودکام دارم

که فرمان مرا فرمان نداند

کسی کاشفته او گشت، زنهار

که کار عیش را سامان نداند

مسلمان نیست او در مذهب ما

که کفر عاشقان ایمان نداند

نباشد عشقبازان را سر عقل

که درد عاشقی چندان نداند

یکی سرو روان همسایه ماست

که رفتن جز میان جان نداند

گهی باشد که در مستی لبش را

ببوسم کاین خبر دندان نداند

تو چشم و غمزه را کشتن میاموز

که کس این شیوه به زیشان نداند

خیالت بین به چشمم تا نگویی

که گل رستن به شورستان نداند

نگارینا، دل سنگیت هرگز

حق آزرده هجران نداند

نداند رفت خسرو جز به کویت

که بلبل جز ره بستان نداند

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام