گنجور

شمارهٔ ۱

 
امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات
 

ابر می بارد و من می شوم از یار جدا

چون کنم دل به چنین روز ز دلدار جدا

ابر و باران و من و یار ستاده به وداع

من جدا گریه کنان، ابر جدا، یار جدا

سبزه نوخیز و هوا خرم و بستان سرسبز

بلبل روی سیه مانده ز گلزار جدا

ای مرا در ته هر موی به زلفت بندی

چه کنی بند ز بندم همه یکبار جدا

دیده از بهر تو خونبار شد، ای مردم چشم

مردمی کن، مشو از دیده خونبار جدا

نعمت دیده نخواهم که بماند پس از این

مانده چون دیده ازان نعمت دیدار جدا

دیده صد رخنه شد از بهر تو، خاکی ز رهت

زود برگیر و بکن رخنه دیوار جدا

می دهم جان مرو از من، وگرت باور نیست

پیش ازان خواهی، بستان و نگهدار جدا

حسن تو دیر نپاید چو ز خسرو رفتی

گل بسی دیر نماند چو شد از خار جدا

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

مظفر شفیعی » من جدا گریه کنان ابر جدا... » آواز کرد بیات،دشتی

امیر محمد تفتی » نای شکسته » ابر می بارد و...

برای معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

ن غافل نوشته:

سلام
خیلی جالبه دو بیت اول این شعرو من گفته بودم برام جالبه که چطور اینجا پیداش کردم

کسرا نوشته:

وه که در هوای بارانی چه میکند این شعر با دل و جان

آریو نوشته:

با صدای دلنشین همایون شجریان در آلبوم رگ خواب بسیار زیباتر شد

علی نوشته:

همایون شجریان با صدای دل نشینش ذر آلبوم رگ خواب قطعه ی ابر می بارد این شعر را خونده ولی متاسفانه تو سایت بیپ تونز این آلبوم فعلا موجود نیستش

علی نوشته:

عجیب ترین و دلنشین ترین نکته ی این شعر واسه من اینه که هم عاشق از فراق می ناله هم معشوق!!!!!تا حالا غزل ندیده بودم اینطور!!!!اگه حماسه ی عاشقانه بود قابل هضم بود برام ولی این غزل انقدرررررر قوی این احساس دو طرفه رو بیان کرده که آدم از واکنش درمی ماند!!!!!
صدای همایون هم که…گفتن ندارد!

کافه چی نوشته:

ای کاش ای کاش این شعر و بخونه کاش صدای شجریان و بشنوه اونوقت بفهمه چه غوغایی تو دلمه رفیق کاش بودی…

امین نوشته:

شاعر عالی، همایون عالی، فقط ببینید اهنگی که سهراب پورناظری زده چیه، اصلا وحشتناک و بی نظیره…

ناشناس نوشته:

سلام و خدا قوت
بیت ۸ مصرع دوم، به لحاظ معنایی بجای “پیش” کلمه “بیش” صحیح نیست؟

کیوان نوشته:

بیت دوم ایا من جدا گریه کنم، ابر جدا، یار جدا نیست؟ قشنگتر نیست؟

Ali نوشته:

این غزل اینقدر برام درد داشت که یک شبانه روز برای کسی که ازم جدا شده گریه کردم واقعا آتشی به دلم زد با صدای عالی همایون شجریان

سروش نوشته:

احتمالا بیت دوم به شکل زیر باید باشد:
ابر، باران و من و …
منظور شاعر این بوده که ابر سرشار از باران است و من و یار به وداع ایستاده ایم. به وداع ایستادن ابر خیلی منطقی به نظر نمی رسد.

مهرداد نوشته:

لطفن لینک آهنگ همایون شجریان رو هم اضافه کنید.

سپاس.

منتقد نوشته:

خیر کیوان جان..اینچنین که هست و خود شاعر سروده، هم از لحاظ زبانی و هم موسیقیایی بهتر است

منتقد نوشته:

سروش جان این ویرگولی که شما گذاشتید، تفاوتی در اصل قضیه نکرده

maskhaz نوشته:

مصرع اول بیت دوم صحیح اینست :
ابر ، باران و …..
درست معادل « ابر می بارد »
یعنی باران صفت ابر است
یعنی ابر در حال باریدن است و
من و یار به وداع یکدیگر ایستاده ایم .
اگر واو عطف بین ابر و باران بود پس
چرا در مصرع بعد از من و ابر و یار
می گوید ولی حرفی از باران نمی زند ؟

بهمن نوشته:

جناب maskhaz
درست نوشته اند. مصرع اول بیت دوم - باران اسم نیست. اسم فعل است - یعنی ابر باران است - دارد مببارد از فعل باریدن
همایون خان شجریان هم اشتباه خوانده و یک واو بین ابر و باران گذاشته.
ابر باران - جوی روان - باران و روان صفت نیستند - اسم فعل اند.
ابر باران - که با - جدا گریه کنان هم آهنگی پیدا میکنند.
اگر به اشتباه - ابرو باران و من و یار بگوئیم - ۴ عامل داریم
ابر - باران - من - یار
در مصرع دوم شاعر فقط از ۳ عامل یاد میکند:من - ابر - یار

بی سواد نوشته:

جناب بهمن
ابر و جوی البته اسم اند، باران و روان اما صفت اند صفت فاعلی خاص یا صفت حالیه .
اسم فعل ؟؟
شاید اسم فاعل مورد نظر بوده است.

ترانه نوشته:

جناب کیوان
در دستور زبان فارسی هنگامی یک فعل یا لغت به قرینه لفظی حذف می شه که عینا در جمله بعدی تکرار بشه.اینجا اگر بگیم گریه کنم، جملات به این صورت میشه :ابر جدا گریه کنم، یار جدا گریه کنم، ابر جدا گریه کنم که بی معنی است اما اگر از واژه گریه کنان استفاده کنیم به این صورت میشه :من جدا گریه کنان، یار جدا گریه کنان، ابر جدا گریه کنان که هم وزن شعر حفظ میشه و هم معنی آن.

ساغر نوشته:

در پاسخ به دوستانى که درباره ى بیت دوم نظر دادند، به نظر من همین صورت نوشته شده کاملا صحیحه و همایون هم درست خوانده. منظور این بوده که ابر و باران هم دارن با هم وداع میکنن هنگام باریدن باران (چون باران از ابر جدا میشه) درست مثل که من و یار که داریم همان وقت وداع میکنیم. ابر و باران و من و یار، همه در حال وداع هستن. یه جور تشبیه استفاده شده.

پوریا نوشته:

این آهنگ توسط همایون شجریان در آلبوم رگ خواب به نام ابر می بارد اجرا شده.

سایه نوشته:

من اینو از طرف کسی ک میخواستم ازش جدا بشم دریافت کردم و بعدش جدا نشدم
الان خودش میخاد جدا شه و من با اصرار نگهش داشتم

سایه نوشته:

دیگه نمیدونم چیکار کنم ک جدا نشه حالم از خودم بهم میخوره از بس التماسش کردم

خسرو نوشته:

آقا سروش فکر کنم اون واو بین ابر و باران درست باشه…شاعر خیلی به نکته ظریفی اشاره داره. “ابر و باران” و “من و یار” به وداع ایستادیم. ابر داره با بارانی که ازش جدا میشه وداع می کنه و من و یار هم باهم وداع می کنیم. توی مصرع دوم گفتن دوستان که چرا از باران حرفی زده نمیشه. باران خودش مثل گریه هست دیگه نیاز نیست باران هم گریه کنه. بعلاوه قرار نیست توی شعر همه چیز به لحاظ منطقی جور بشه باهم. زیاد نباید مته به کون خشخاش گذاشت

maskhaz نوشته:

باران در مصرع اول بیت دوم (صفت ابر) است یعنی درحال باریدن
بعد از کلمهء باران ( فعل : است ) به قرینهء معنوی حذف شده
ابر در حال باریدن است و من و یار به وداع یکدیگر ایستاده ایم
و در اینحال من از یکطرف گریه میکنم و ابر از یکطرف و
یار هم از یکطرف می گرید . به همین سادگی .
مته به چی گذاشتن ؟ فارسی را پاس بدارید لطفا

امیرخسرو دهلوی نوشته:

هیچ کی نمیتونه مث من شعر بگه

فرهاد نوشته:

از دوستان خواهش میکنم توضیحاتی در باره بیت چهارم - ای مرا در ته هر موی به زلفت بندی چه کنی بند زبندم همه یکبار جدا-بدهند. از قبل تشکر میکنم.

حسین،۱ نوشته:

فرهاد عزیز
ای مرا در ته هر موی به زلفت بندی
چه کنی بند ز بندم همه یکبار جدا
می گوید : من بسته و گرفتار هر موی زلف توام
{ با شانه به زلفت } بند از بندم به یکباره جدا مکن
زنده باشی

فرهاد نوشته:

حسین عزیز!
تشکر از توضیح که دادی. حق داری. با شانه کردن بند بند تن آدم را جا به جا میکنند. تجربه هائی که این جا و آن جا دیده ام گویا با پرشان کردن مو هم میشود. که دیگر خدا به فریادت برسه…

علیرضا نوشته:

سلام من این شعر رو قبلا هم خونده بودم ولی از وقتی که با صدای همایون شجریان گوش دادم واقعا تازه فهمیدم چقدر زیباست و باید احسنت گفت به این عزیز و آقای سهراب پورناظری که با آهنگ زیباشون ای اثر رو جاودانه کردند

کانال رسمی گنجور در تلگرام