گنجور

گزیدهٔ غزل ۲۱۶ - غزلی که درپایان تصنیف قران السعدین سروده است

 
امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
 

نامه تمام گشت ، به جانان که می‌برد؟

پیغام کالبد به سوی جان که می برد؟

این خط پر ز مهر به دلبر که می‌دهد؟

وین دردسر به مهر به درمان که می‌برد؟

این نامه نیست پیرهن کاغذین ماست

پرخون زدست هجر، به جانان که می برد؟

جانان مرا به هجر تو هر مونسی که هست

غم می برد ولی غم هجران که می برد؟

گفتی نگاهدار به فرمان خویش دل

دارم ولی بگوی که فرمان که می‌برد؟

دردا که دل ز خسرو بیچاره می‌رود

واگاه نی ز بردن دل ، آن که می‌برد!

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کانال رسمی گنجور در تلگرام