گنجور

گزیدهٔ غزل ۱۷۵

 
امیرخسرو دهلوی
امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
 

تر کن من دی سخن به ره می گفت

هر که رویش بدید مه می گفت

او همی رفت وخلق در عقبش

وحده لا شرک له می گفت

دل خطش را زوال جان می‌خواند

نیم شب را زوالگه می گفت

گفتمش تیر میزنی بردل

خنده می زد به ناز و نه می گفت

خسرو از دور هم‌چو مدهوشان

نظری می فکند دوه می گفت

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

مهرنوش نوشته:

مصرع نخست: “تر کن من” لطفا تغییر کند به “ترک من”
اشتباه تایپی هست یقینا.

کانال رسمی گنجور در تلگرام