گنجور

رباعی شمارهٔ ۷۹

 
خیام
خیام » رباعیات
 

روزی‌ست خوش و هوا نه گرم است و نه سرد

ابر از رخ گلزار همی‌شوید گرد

بلبل به زبان حال خود با گل زرد

فریاد همی‌کند که می باید خورد

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

جبار سیاهپوش نوشته:

خوش روز بود که هر کسی فرداً فرد
گوید که نیم طفیل، بل هستم مرد
بلبل به نوا آمده فریاد زند
دیدی که زمانه با طفیلان چون کرد

داود نوشته:

در نسخه مرحوم فروغی مصرع اول بیت دوم بدینگونه است:بلبل بزبان حال خود با گل زرد.لطفا اصلاح کنید.

پاسخ: با تشکر، «بلبل به زبان پهلوی با گل زرد» با پیشنهاد شما جایگزین شد.

اشکان انصاری نوشته:

این رباعی نمی تواند از خیام باشد. دلیلش استفاده از واژه «فریاد» به معنای «بانگ برآوردن» است.
واژه «فریاد» تغییر یافته «فردات» است در زبان پهلوی که به معنای دادخواهی آمده. ترکیب «فریاد رس» نیز از همان است؛ یعنی کسی که طلب دادگر می کند. حال آنکه در دوران خیام این واژه هنوز با همان معنی نخستین به کار برده می شده است و نمونه ای از استفاده فریاد به معنای بانگ برآوردن در آثار هم عصران وی وجود ندارد. بنابراین به احتمال بسیار زیادی این رباعی از خیام نیست.

امین کیخا نوشته:

انچه که از فردات و فرداد گفتی درست است اما این فکر روشمند خود خیام است و لی شاید دیگری سروده است

من نوشته:

بلبل به زبان پهلوی سخن می‌راند، این در جواب کسانیه که به پارسی‌گویان عجم (لال، گنگ) میگفتن …

گل رز نوشته:

در بیشتر اشعار نابغه ای همچون خیّام ملاحظه می کنیم همواره مسجد و کنشت و بلبل و گل رز را کنار هم آورده گویا می خواهد از راز مشابهات این دو نکته ها باز گوید ؟

کانال رسمی گنجور در تلگرام