گنجور

رباعی شمارهٔ ۶۹

 
خیام
خیام » رباعیات
 

بر چشم تو عالم ارچه می‌آرایند

مگرای بدان که عاقلان نگرایند

بسیار چو تو روند و بسیار آیند

بربای نصیب خویش کت بربایند

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

بهرام مشهور نوشته:

متن صحیح بیت اوّل اینست :
عالم اگر از بهرتومی آرایند
مگرای بدان که عاقلان نگرایند

امین کیخا نوشته:

اینکه ادم سهم خودش را از دنیا بردارد اصلا کامجویانه و لذت طلبی نیست درست خردورانه است و اینکه از حق خودت نه بگذری و نه تجاوز کنی ، جایی از قران کریم به قارون از زبان کسی میگوید سهم خودت را از دنیا بر دار و فساد نکن و البته قارون گوش نمی دهد , البته می پذیرم که اصلا صوفیانه نیست و خیام اساسا روش فکری یک حکیم غیر صوفی را داشته است چنانچه فردوسی و سعدی هستند و روش او با ناصر خسروی حکیم و حکیم شهید سهروردی و حکیم شهید عین القضات و دیگران که سر بدار شدند ناهمگون است شعر هایش اگر چه مدح دنیا نیستند ولی به گذر عمر اشاره دارندو بر خور داری و بهرمندی از ان .

امین کیخا نوشته:

گراییدن یعنی ایمان اوردن گروا یعنی مومن و باورمند ، اراستن یعنی زیبیدن و تنظیم کردن و برای تنظیم لغت های سامان دادن و اراستن را داریم اینجا به کار رفته است

علی نوشته:

در اینجا , کت یعنی چه

ناشناس نوشته:

علی آقا،
کت که+ ات = که ترا ( مفعول مستقیم )

وشاید مصرع آخر بردار نصیب خویش کت بربایند
بوده باشد.

داد دل از زندگی بستان پیش از آنکه دیر شده باشد.

کانال رسمی گنجور در تلگرام