گنجور

رباعی شمارهٔ ۲۱

 
خیام
خیام » رباعیات
 

تا چند زنم بروی دریاها خشت

بیزار شدم ز بت‌پرستان کنشت

خیام که گفت دوزخی خواهد بود

که رفت بدوزخ و که آمد ز بهشت

 

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

elham نوشته:

salam man hamishe k hayamo dost dasham kheilia motaghedan ke ishon bikhoda bode amaman fek konam onkhodaie vagheio peida krde bode

مهدی نوشته:

به احتمال فراوان این شعر از خیام نیست

حمید نوشته:

شاعر بزرگ نیشابوری
دمت گرم

ma@ نوشته:

آخه اگه قرار بود همه خیام رو بفهمند درکشو ،منششو که دیگه نابغه نمیشد،اون یه انسان واقعیه هرکسی که دنبال حقیقت باشه و اهل فکر و عقل اگه خدا بهش لطف داشته اینطور فکری پیدا میکنه مثل خیام،اصل دین و خدا همینیه که خیام و مولوی میگن بقیش یه سری ظواهریه که واسه نون خوردن عدهای و سواری گرفتن از عده ای دیگه رنگ و لعاب گرفته…

ویرایش جدید ساغر