گنجور

رباعی شمارهٔ ۱۷۰

 
خیام
خیام » رباعیات
 

خوش باش که پخته‌اند سودای تو دی

فارغ شده‌اند از تمنای تو دی

قصه چه کنم که به تقاضای تو دی

دادند قرار کار فردای تو دی

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

حمیدرضا نوشته:

این رباعی به نقل از کتاب “ماجرا در ماجرا” (ع ذکاوتی، نشر حقیقت، ۱۳۸۱) از آن سنایی است و در دیوان سنایی به تصحیح مدرس رضوی ص ۱۱۷۲ آمده است.

پژگاچ نوشته:

امکان نداره که این بیت،از سنایی باشه.چون که کاملا از اعتقادات سنایی دور و به تفکر خیام نزدیکه.

بهرام مشهور نوشته:

این رباعی از خیّام نیست

امیر حسین نوشته:

کاملا مشخصه که شعر از خیامه، ابیات سنایی دارای اوزان دیگری میباشد.

uk نوشته:

فکر میکنم ارز تفکرات خیام دوره،این رباعی اشاره به این داره که ما سرنوشت و آینده ای از پیش تعیین شده داریم ،در حالی که طبق رباعیات دیگر خیام مانند اگزیستانسیالیست ها فکر می کند،از این لحاظ که به خدا و قدرت مطلقی اعتقاد ندارد . از این رباعی تعجب کردم!! در نسخه صادق هدایت هم نیست!

رسول امینی نوشته:

به احتمال زیاد از خیامه و اما بعد امیر جان فکر نکنم مفهوم این رباعی اون چیزی که شما گفتید باشد به نظر من پیام این ابیات این است که : زیاد نگران رسیدن یا نرسیدن به امیال و آرزو های خود نباش چرا که چه بسیار انسان هایی که قبل از تو آن آرزو ها را در سر داشتند و از آن ها فارغ شدند

Philonous نوشته:

با توجه به مفهوم کلی رباعی، “بی تقاضا” صحیح می باشد.
همچنین در نسخه تصحیح شده آقایان فروغی و غنی نیز “بی تقاضا” آمده است.

داود نوشته:

در نسخه ی فروغی و دکتر غنی، “بی تقاضا” نوشته شده است.

کانال رسمی گنجور در تلگرام