گنجور

رباعی شمارهٔ ۱۳۴

 
خیام
خیام » رباعیات
 

یک چند به کودکی باستاد شدیم

یک چند به استادی خود شاد شدیم

پایان سخن شنو که ما را چه رسید

از خاک در آمدیم و بر باد شدیم

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

khakham نوشته:

یک چند ز استادی خود شاد شدیم

پاسخ: نسخه‏ی تصحیحی محمدعلی فروغی و قاسم غنی همین است: «به»

ناشناس نوشته:

az khak bar amadim o dar khak shodim.

آراس نوشته:

” به استادی خود ” درسته. در اون زمان ” به ” کاربردی به معنا ” از” در دوران ما داشته.

آز خاک در آمدیم و بر باد سدیم درسته. بر باد شدن هم قافیه رو درست می کنه و هم کنایه از هیچ شدنه . امروز هم عبارت برباد رفتن کاربرد داره.

سام نوشته:

از روز اول تا آخر در حال یادگیری بودیم یک روز به ما یاد دادند و یک رو داشتیم یاد می دادیم ..
در آخر .. از خاک بر آمدیم و بر باد شدیم می تونه
همزمان دو معنی :
۱ بر باد رفتیم و بیهوده شدیم
۲ از خاک به روح تبدیل شدیم
بستگی به شما داره شما به نظرتون بعد از زندگی بر باد می ره همه چیز یا بعد از زندگی به چیزی بیشتر و جایی بالاتر خواهید رسید؟

داود نوشته:

از چاله در آمدیم و در چاه شدیم.

کانال رسمی گنجور در تلگرام