رباعی شمارهٔ ۱۱۵
جامی است که عقل آفرین میزندش
صد بوسه ز مهر بر جبین میزندش
این کوزهگر دهر چنین جام لطیف
میسازد و باز بر زمین میزندش
جامی است که عقل آفرین میزندش
صد بوسه ز مهر بر جبین میزندش
این کوزهگر دهر چنین جام لطیف
میسازد و باز بر زمین میزندش
با دو بار کلیک بر روی هر واژه میتوانید معنای آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
شمارهگذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه | منبع اولیه: ریرا
حاشیهها
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.
کامیار نوشته:
در مصرع دوم ازبیت اول باید نوشت..
صد بوسهی مهر بر جبین میزندش
با سپاس
—
پاسخ: با تشکر، نسخهی تصحیحی «محمدعلی فروغی/قاسم غنی» همین است (…صد ز مهر …)، به همین لحاظ تغییری اعمال نشد.
شهبازی نوشته:
جامی است که عقل ، آفرین میزندش یا
“”"”"”"”"”"”"”"” عق آفرین( افریننده عقل ) میزندش ؟
به نظر می رسد مورد دوم درست باشد