کامیار نوشته:

در مصرع دوم ازبیت اول باید نوشت..
صد بوسهی مهر بر جبین میزندش

با سپاس
—
پاسخ: با تشکر، نسخه‏ی تصحیحی «محمدعلی فروغی/قاسم غنی» همین است (…صد ز مهر …)، به همین لحاظ تغییری اعمال نشد.

شهبازی نوشته:

جامی است که عقل ، آفرین میزندش یا
“”"”"”"”"”"”"”"” عق آفرین( افریننده عقل ) میزندش ؟

به نظر می رسد مورد دوم درست باشد

سعید م نوشته:

از اونجایی که خیام انسان رو به جام و یا به کوزه تشبیه می کند و خدا رو به کوزه گر
این شعر ایم معنی رو معنی رو می ده که خدا چنین انسانی رو می افرینه که همه ستایشش می کنند بعد بر زمین می زندش
به نظر شما اگه کوزه گر کوزه بسازدو باز بر زمین بزندش دیوانه نیست؟