گنجور

غزل شمارهٔ ۱۷

 
هلالی جغتایی
هلالی جغتایی » غزلیات
 

شوق درون به سوی درون می‌کشد مرا

من خود نمی روم دگری می‌کشد مرا

با آن مدد که جذبهٔ عشق قوی کند

دیگر به جای پرخطری می‌کشد مرا

تهمت‌کش صلاحم و زین لعبتان مدام

خاطر به لعب عشوه‌گری می‌کشد مرا

صد میل آتشین به گناه نگاه گرم

در دیده تیزی نظر می‌کشد مرا

خاکم مگر به جانب خود می‌گشد؟ که دل

بیخود به خاک رهگذری می‌کشد مرا

من آن قدر که هست توان، پای می‌کشم

امداد دوست هم قدری می‌کشد مرا

از بار غم، چو یکشبه ماهی، به زیر کوه

شکل هلالی کمری می‌کشد مرا

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | منبع اولیه: منبع هلالی | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

احمد راشد پاینده نوشته:

در مصرع (شوق درون به سوی درون می کشد مرا) “درون” دوم اصلاح شود به “دری”

کورش نوشته:

مصرع اول درون دوم به دری تبدیل بشه
صد میل آتشین به گناه نگاه گرم
در دیده تیزی نظر می‌کشد مرا

این بیت هم
صد میل آتشین به گناه نگاه گرم
در دیده “تیزنظر ی”می‌کشد مرا

کانال رسمی گنجور در تلگرام