گنجور

ماده تاریخ‌ها

 
هاتف اصفهانی
هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » ماده تاریخ‌ها
 

شماره ۱: آن کرم پیشهٔ کریم نهاد

شماره ۲: که ز دنیا به جوانی به سوی عقبی شد

شماره ۳: که روشن روان است و صاحب نظر

شماره ۴: که ازو بود ملک و دین معمور

شماره ۵: آستان برترش از ذروه کیوان بنگر

شماره ۶: خسرو ملک وجود، شد به دیار عدم

شماره ۷: که زاد از مادر ایام با ایمان و دین توام

شماره ۸: زیب نو داد محمد کاظم

شماره ۹: بر خلق رساندی الم و رنج دمادم

شماره ۱۰: نظام عالم و دستور گیتی آصف دوران

شماره ۱۱: شمع بزم افروز زیبای شبستان جهان

شماره ۱۲: رفت از دار جهان فخر زمان شهبازخان

شماره ۱۳: لب فروبست از نوای زندگی ناگاه آه

شماره ۱۴: یعنی کریمخان آن خان سپهر خرگاه

شماره ۱۵: معدن عز و شرف، منبع جود و سخا

شماره ۱۶: شد ز عالم به جنت الماوی

شماره ۱۷: که پری چهره بود و حور سرشت

شماره ۱۸: به کام ریخت به ناکام شربت فرقت

شماره ۱۹: که لطفش بود آب این سبز کشت

شماره ۲۰: ز دنیا قدوهٔ اهل زمین رفت

شماره ۲۱: تزویج نمود دختری مه‌پیکر

شماره ۲۲: که روی اوست چون گل زیب این باغ

شماره ۲۳: حضرت میر محمد صادق

شماره ۲۴: آفتاب عمر یوسف میرزا رو در زوال

شماره ۲۵: کز ستم آسمان گشت نهان در زمین

شماره ۲۶: صاحب رای پیر و طبع جوان

شماره ۲۷: همچو مهر از روی او روشن شبستان جهان

شماره ۲۸: تازه گل خرم باغ جهان

شماره ۲۹: شد از بزم احبا میر مؤمن

شماره ۳۰: که کردش کافل ارزاق لطف قادر منان

شماره ۳۱: از این عالم پرشر و شور شد

شماره ۳۲: از لطف خدای انس و جان شد

شماره ۳۳: از بزم جهان رفت به گلزار جنان

شماره ۳۴: سحاب جود و کرم میرزا شریف احمد

شماره ۳۵: زیور این بوستان و زینت این گلستان

شماره ۳۶: آن که چون یعقوب باشد ممتحن

شماره ۳۷: ز جور اختر و بیداد گردون میرعبدالله

شماره ۳۸: که کند دیدن او جان تازه

شماره ۳۹: که خم از باد اجل شد ناگاه

شماره ۴۰: شیعهٔ یکرنگ علی ولی

شماره ۴۱: سرو باشد چون نهال کوتهی

شماره ۴۲: شد ز احباب دور کلبعلی

شماره ۴۳: رخ عالم‌آرای سیدعلی

شماره ۴۴: چو گل به باد خزان رفت میرزامهدی

شماره ۴۵: ز رشک ضمیرش رخ آفتاب