گنجور

حاشیه‌ها

 

رو رها کن چاک سینه ، سینه ی ما را شکاف
تا ببینی چون قیامت نور وجه یار من
شمس سمنانی من آن دلبر دلدار من
از بلای عشق او بالا گرفته کار من

امیر در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۷:۱۲ دربارهٔ تک‌بیت شمارهٔ ۴۷۱


بیت پنجم: عاشق بیچاره را به …

امیر در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۶:۵۹ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۶۰


بیت چهارم : چون تو ندیدم ….

امیر در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۶:۵۸ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۴۶۰


دوستان عزیز شاعران میهنمان متعلق به همه مردم هستند نمیتوان اموال شخصى حساب کرد اثارشان را و در برابر استفاده و بهره بردن دیگران موضع گرفت و ایراد کرد هرجور که بتوان این اشعار را به مردم شناساند و اشنا کرد این ارزش دارد ما در مقامى نیستیم که قضاوت کنیم

على در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۵:۱۳ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۱۲۸۰


یکی روبهی دید بی دست و پای
فرو ماند در لطف و صنع خدای

من از روز نخست “لطف و صنع” در زبانم نمیچرخید و اینجور میخواندم:

یکی روبهی دید بی دست و پای
فرو ماند در کار و بار خدای

7 در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۳:۱۲ دربارهٔ حکایت درویش با روباه


جناب سامانی،
فاعل فعل بر خواهد رست، سبزه است و نه همه
سبزه ای که امروز تماشاکه من و توست،
فردا همه از خاک من و تو برخواهد رست.

ایران نژاد در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۲:۱۲ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۲۴


من امشب بعد پنج سال عاشقی شکستم
این شعر تنها تسلی منه
این شعر نیست دنیاییه ک اگه بتونی توش وارد شی و بفمی چی میگه تو دنیای واقعی میتونی موفق باشی…
خدایا کمکم کن

عباس در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۲:۱۱ دربارهٔ گلهٔ یار دل‌آزار


مصرع چهارم “گنگی و کری و بیهوشی بود” صحیح است.

ولگرد در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۱:۳۹ دربارهٔ بیان وادی فقر


بسیاری از اشعار مندرج در گنجور دچار اشکالهای املایی هستند
در مصراع دوم بیت اول کز صحیح است نه کاز
کز مخفف که از است
استفاده از علامت سؤال در شعر مناسب و جایز نیست و اضافه است
سؤالی نیست که احتیاج به جواب داشته باشد، جمله (مصراع) ادراکی است

حمید سامانی در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۱:۲۸ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۳۳


چون ابر به نوروز رخ لاله بشست
برخیز و بجام باده کن عزم درست
کاین سبزه که امروز تماشاگه توست
فردا همه از خاک تو برخواهد رست

در بیت اول مصراع دوم، املای بجام غلط است، به جام صحیح است
و در آخرین مصراع خواهد مفرد است و و با (همه) سازگار نیست و میبایست به شکل جمع نوشته شود، خواهند صحیح است

حمید سامانی در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۱:۱۳ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۲۴


علی جان قاعده استفاده از یای مکسور به شکلی که شما به آن اعتقاد پیدا کرده اید صحیح نیست

تنها کلماتی که به الف و ه ختم میشود زمان ارتباط با کلمه ماقبل خود به خود “ی” میگیرند که در اصل جایگزین کسره است چون تلفظ این کلمات با استفاده از کسره به تنهایی دشوار است و به همین دلیل حرف “ی” به شکل مستقل نوشته میشود
استفاده از حرکت (ء) روی حرف (ه) درست است که نشان یای مکسور روی حرف (ه) است و متأسفانه عده کثیری فکر میکنند که علامت فوق همزه است که روی حرف (ه) آمده و برای همین از (ی) به شکل مستقل
استفاده میکنند که کاملاً اشتباه است

کتاب من
دشت پهناور
خانه من
کوچه بن بست
صدای بلند
صفای یار

چنانچه میتوانید بخوانید، کسره زیر حرف (ب) در کتاب و زیر حرف (ت) در دشت می آید ولی در خانه و کوچه که به (ه) ختم میشوند روی حرف (ه) در این دو مثال علامت یای مکسور می نشیند، متأسفانه در نرم افزاری که برای نوشتن فارسی استفاده میکنم این حرکت را نمیتوانم روی حرف (ه) قرار دهم که پوزش میطلبم
در دو مثال آخر مشهود است که نمیتوان کسره را زیر حرف الف در صدا و صفا قرار داد، بنا بر این چنین کلماتی که به الف ختم میشوند به جای کسره برای سهولت تلفظ به خود (ی) میگیرند

پاینده باشد

حمید سامانی در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۰:۵۹ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۹


جناب سامانی،

“هر کس سخنی از سر سودا گفتند”

از نظر دستوری درست است، چه هر به مانای کل، همه . تمام آمده و افاده معنی عموم میکند،.

بگفتند هرگونه ای هر کسی …همانا پسندش نیامد بسی
برفتند هر مهتری با نثار…. به بهرام گفتند کای نامدار

شواهد از حکیم توس است

ایران نژاد در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۰:۵۴ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۴


باسلام خدمت دوستان فرهیخته،درباره بیت”وین رمقی نیز که هست از وجود/پیش وجودت نتوان گفت هست” اگر توضیحی تکمیلی مدنظر دارید لطفا بیان بفرمایید

پری در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۰:۴۲ دربارهٔ غزل ۳۹


بوده است در مصراع اول غلط است
مخفف بوده است (بودست) است
بودهست هم در دیگر مصراعها هم غلط است
در ترکیب کلمات بوده و است حرف ه در بوده و الف در است حذف میشوند
خوانش بودهست شعر را ناموزون میکند و سکته (گرفتگی یا مکث) در خواندن ایجاد میشود
همینطور دستیست (مخفف دستی است) سر هم و متصل نوشته میشود

حمید سامانی در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۰:۲۰ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۵


بوده است در مصرا اول غلط است
مخفف بوده است (بودست) است
بودهست هم در دیگر مصراعها هم غلط است
در ترکیب کلمات بوده و است حرف ه در بوده و الف در است حذف میشوند
خوانش بودهست شعر را ناموزون میکند و سکته (گرفتگی یا مکث) در خواندن ایجاد میشود
همینطور دستیست (مخفف دستی است) سر هم و متصل نوشته میشود

حمید سامانی در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۰:۱۵ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۵


ای دل صحیح است نه ایدل

حمید سامانی در تاریخ ۳ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۰:۰۱ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۳


مصراع اول بیت دوم (هر کس سخنی از سر سودا گفتند) از نظر دستوری غلط است و همچنانکه مشهود است (هر کس) مفرد ولی فعل جمله (گفتند) جمع است که با هم هماهنگی ندارند

همینطور املای زآن غلط است
زان مخفف از آن است که هم (از) مخفف و تبدیل به (ز) شده و هم علامت مد از رو الف حذف شده و دو کلمه از و آن با هم ترکیب شده اند و به شکل مختصر و موزون شعری به صورت زان نوشته میشود

حمید سامانی در تاریخ ۲ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۲۳:۵۸ دربارهٔ رباعی شمارهٔ ۱۴


شعر بسیار زیبایی هست باتوجه به اینکه معنی شعر هم واضح هست

زینب در تاریخ ۲ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۲۳:۴۲ دربارهٔ دوبیتی شمارهٔ ۱۸


بسیار شعر زیبایی هست با توجه به اینکه معنی شعر هم واضح هست

زینب در تاریخ ۲ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۲۳:۳۸ دربارهٔ دوبیتی شمارهٔ ۱۸


این شعر به صورت تصنیف در آلبوم چشمه نوش توسط استاد شجریان و استاد لطفی اجرا شده است حتما گوش کنید

کیوان در تاریخ ۲ مرداد ۱۳۹۵ ساعت ۲۳:۳۶ دربارهٔ غزل شمارهٔ ۳۶۴


[صفحهٔ اول] … [۱۸۴] [۱۸۵] [۱۸۶] [۱۸۷] [۱۸۸] … [صفحهٔ آخر]