گنجور

غزل شمارهٔ ۴۰۶

 
حافظ
حافظ » غزلیات
 

گفتا برون شدی به تماشای ماه نو

از ماه ابروان منت شرم باد رو

عمریست تا دلت ز اسیران زلف ماست

غافل ز حفظ جانب یاران خود مشو

مفروش عطر عقل به هندوی زلف ما

کان جا هزار نافه مشکین به نیم جو

تخم وفا و مهر در این کهنه کشته زار

آن گه عیان شود که بود موسم درو

ساقی بیار باده که رمزی بگویمت

از سر اختران کهن سیر و ماه نو

شکل هلال هر سر مه می‌دهد نشان

از افسر سیامک و ترک کلاه زو

حافظ جناب پیر مغان مامن وفاست

درس حدیث عشق بر او خوان و ز او شنو

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

امین کیخا نوشته:

جناب خافظ می فرماید که شکل ماه نو بماننده کلاه شاهی سیامک و زو می باشد که دو شاه پیشدادی هستند که با وجود خورنه کیانی یا فره ایزدی حالا بیکلاه و بیجاه ودر گذشته اند پس در نیکی و خوشی در کوش

جاوید مدرس (رافض) نوشته:

تخم وفا و مِهر درین کهنه‌ کشت‌زار
آنگه عیان شود که …… موسم درو

رسد: ۲۵ نسخه (۸۰۱، ۸۰۳، ۸۱۳، ۸۱۹، ۸۲۳، ۸۲۴، ۸۲۵، ۸۴۳ و ۱۷ نسخۀ متأخر یا بی‌تاریخ) خانلری، عیوضی، نیساری، جلالی نائینی- نرانی وصال، خرمشاهی- جاوید

بود: ۶ نسخه (۸۲۱، ۸۲۲، ۸۲۷ و ۳ نسخۀ متأخر) قزوینی- غنی، سایه

شود: ۴ نسخه (۱ نسخه متأخر: ۸۷۵ ، ۲ نسخۀ بسیار متأخر و ۱ نسخۀ بی‌تاریخ)

۳۵ نسخه غزل ۳۹۸ و بیت فوق را دارند. از نسخ کاملِ کهنِ مورّخ، نسخۀ ۸۱۸ غزل را ندارد.
****************************************
****************************************

کانال رسمی گنجور در تلگرام