گنجور

غزل شمارهٔ ۱۳۲

 
حافظ
حافظ » غزلیات
 

به آب روشن می عارفی طهارت کرد

علی الصباح که میخانه را زیارت کرد

همین که ساغر زرین خور نهان گردید

هلال عید به دور قدح اشارت کرد

خوشا نماز و نیاز کسی که از سر درد

به آب دیده و خون جگر طهارت کرد

امام خواجه که بودش سر نماز دراز

به خون دختر رز خرقه را قصارت کرد

دلم ز حلقه زلفش به جان خرید آشوب

چه سود دید ندانم که این تجارت کرد

اگر امام جماعت طلب کند امروز

خبر دهید که حافظ به می طهارت کرد

 

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

کمال نوشته:

باسلام
فالی دررابطه بااین غزل:
ای صاحب فال،حافظ به شمااین مژده را
می دهدکه دروجودوزندگی شماتحولی،،
عظیم اتفاق افتاده است وبه زودی ،،،،،،،،،
ناراحتی هاوآرزوهای شمارنگی دیگربه،،،،
می گیرد،رسیدن سال جدیدرابه فال،،،،،،،
نیک گرفته وامیداست شماهم انسان،،،،،
جدیدونوشوید،البته به شرط آنکه ،،،،،،،،،،
ارتباط خودراباخدافراموش نکنید،،،،،،،،،
اوست کلیدحل تمامی مشکلات.
روزخوش

جاوید مدرس (رافض) نوشته:

*************************************
*************************************
همین که ساغر زرّین خور ………
هلال عید به دور قدح اشارت کرد

نهان کردند: ۱۹ نسخه (۸۰۳، ۸۱۳، ۸۱۹، ۸۲۱، ۸۲۲، ۸۲۳، ۸۲۵ و ۱۲ نسخۀ متأخر یا بی‌تاریخ) عیوضی، نیساری

نهان گردید: ۸ نسخه (۸۲۷ و ۷ نسخۀ متأخر یا بی‌تاریخ) قزوینی، خانلری، سایه، خرمشاهی

غزل ۱۲۸ و بیت دوم آن در ۲۷ نسخه ضبط گردیده است. از نسخ کاملِ کهن مورخ، نسخ ۸۰۱، ۸۱۸ و ۸۲۴ این غزل را ندارند.
بیت به این واقعیت اشاره دارد که هلال ماه شوّال در هنگام غروب خورشید در زاویه‌ی نزدیک به زمین دیده می‌شود و باید آن را در افق جست. از این رو عکس معروفی که یک روحانی را با جهت نشانه‌گیری افقی تلسکوپ نشان می‌دهد نشان از اندک دانش اوست و در مقابل، فرد غیر روحانی بر خطاست که در اعماق آسمان به دنبال هلال ماه است.
*****************************************
*****************************************

س ، م نوشته:

این غزل از نظر عرف غزلسرایی نباید اصیل باشد ، یا انکه تصرفی در یکی از ابیات آن شده. که لغت ”طهارت کرد“ در آخر بیت سوم و ششم تکرار شده که این از خواجه حافظ بعید است
شاید در بیت سوم یا ششم لغت دیگری بوده
مثلاً : خوشا نماز و نیاز کسی که از سر درد
به آب دیده و خون جگر اقامة کرد
که به معنای برپاداشتن نماز است
با پوزش از حافظ

ن. سیوش نوشته:

تمام غزل صحیح هست به جز دو قسمت:
امام خواجه غلطه و در دیوان معتبر پژمان امام ” شهر ” اومده. در بیت آخر طهارت کرد صحیحه بیخود نگید اقامه چون حافظ آخوند و زاهد نبود. در غزلهای دیگری از حافظ هم دیده شده که یک قافیه در دو بیت تکرار شده.
بزرگترین عیب اینجاست که این غزل یک بیتش حذف شده:
” بیا بمیکده و وضع قرب و جاهم بین
اگرچه چشم بما زاهد از حقارت کرد ”
بیخودی تحریف نکنید

کانال رسمی گنجور در تلگرام