گنجور

بخش ۶ - در آفرینش ماه

 
فردوسی
فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب
 

چراغست مر تیره شب را بسیچ

به بد تا توانی تو هرگز مپیچ

چو سی روز گردش بپیمایدا

شود تیره گیتی بدو روشنا

پدید آید آنگاه باریک و زرد

چو پشت کسی کو غم عشق خورد

چو بیننده دیدارش از دور دید

هم اندر زمان او شود ناپدید

دگر شب نمایش کند بیشتر

ترا روشنایی دهد بیشتر

به دو هفته گردد تمام و درست

بدان باز گردد که بود از نخست

بود هر شبانگاه باریکتر

به خورشید تابنده نزدیکتر

بدینسان نهادش خداوند داد

بود تا بود هم بدین یک نهاد

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۹ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

مهران نوشته:

با نگاه به این دو پاره:
بود هر شبانگاه باریکتر
به خورشید تابنده نزدیکتر
میتوان دریافت که دانای توس دانش ستارگان را هم اندوخته اند.

دانلود فیلم نوشته:

به به

بهرام نوشته:

حکیم طوس واقعا حرف نداره

دکتر ترابی نوشته:

پدید آید آنگاه باریک و زرد
چو پشت کسی کو غم عشق خورد.
همانگونه که سخن ، سخن با صدای پیش خوانده میشده است
خورد را نیز خورد با صدای زبر می خوانده اند
و هم امروز در روستاهای یزد خورد و خوش
هردو با صدای زبر تلفظ میشوند.

هومن نمازی نوشته:

درود فراوان…آرایه بیت دوما در انتهای دومصرع دررابطه با بیفزایدا،روشنا چیست؟منظور بنده نام اون الف انتهای کلمات هست..ممنون از پاسخگویی شما

هومن نمازی نوشته:

درود فراوان…الف انتهای روشنا و بپیمایدا چه الفی اطلاق میشود؟

محمود نوشته:

هیدرولیک فرمان و چکاپ کامل جلوبندی برای شاهنامه خوانان کاملا رایگان:۰۹۳۹۴۳۳۲۱۴۰

حسین نوشته:

چو سی روز گردش بپیمایدا
شود تیره گیتی بدو روشنا
مگر ماه قمری ۲۸ روز نیست؟

حسین نوشته:

چو سی روز گردش بپیمایدا
شود تیره گیتی بدو روشنا
مگر ماه قمری ۲۸ روز نیست ؟

کانال رسمی گنجور در تلگرام