گنجور

قصاید (گزیدهٔ ناقص)

 
فرخی سیستانی
فرخی سیستانی » دیوان اشعار » قصاید (گزیدهٔ ناقص)
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع با دولت پاینده و با بخت جوان باد مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «د» است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ب | ت | د | ر | ز | گ | ل | م | ن | و | ه | ی

ا

قصیده شماره ۱ - درمدح یمین الدوله سلطان محمود بن ناصر الدین سبکتگین غزنوی: برآمد پیلگون ابری ز روی نیلگون دریا

قصیده شماره ۲ - در مدح خواجه عمید ابو منصور سید اسعد: نیلگون پرده برکشید هوا

ب

قصیده شماره ۳ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصر الدین سبکتگین: باغ دیبا رخ پرند سلب

قصیده شماره ۴ - در مدح خواجهٔ جلیل عبد الرزاق بن احمد بن حسن میمندی: ز آفتاب جدا بود ماه چندین شب

ت

قصیده شماره ۵ - در مدح یمین الدولة سلطان محمود بن سبکتگین: ای ملک گیتی، گیتی تراست

قصیده شماره ۶ - در مدح امیر ابو یعقوب عضد الدوله یوسف بن ناصرالدین: گر چون تو به ترکستان ای ترک نگاریست

قصیده شماره ۷ - در مدح میرابوالفتح فرزند سید الوزراء احمد بن حسن میمندی: من ندانم که عاشقی چه بلاست

قصیده شماره ۸ - در مدح ابوالحسن علی بن الفضل بن احمد معروف به حجاج: ترک من بر دل من کامروا گشت و رواست

قصیده شماره ۹ - در مدح خواجه ابوبکر حصیری: دل آن ترک نه اندر خور سیمین بر اوست

د

قصیده شماره ۱۰ - در ذکر مراجعت سلطان محمود از فتح سومنات: یمین دولت شاه زمانه با دل شاد

قصیده شماره ۱۱ - در دعای به سلطان محمود غزنوی: چندانکه جهانست ملک شاه جهان باد

قصیده شماره ۱۲ - در مدح سلطان محمدبن سلطان محمود: هر روز مرا عشق نگاری به سر آید

قصیده شماره ۱۳ - در تهنیت جلوس سلطان محمد پس از سلطان محمود: هرکه بود از یمین دولت شاد

قصیده شماره ۱۴ - در مدح خواجه عبد الرزاق بن احمد بن حسن میمندی: ای دل من ترا بشارت داد

قصیده شماره ۱۵ - در تهنیت جشن سده و مدح وزیر: گر نه آیین جهان از سر همی دیگر شود

ر

قصیده شماره ۱۶ - در ذکر سفر سومنات و فتح آنجا و شکستن منات و رجعت سلطان: فسانه گشت و کهن شد حدیث اسکندر

قصیده شماره ۱۷ - در شکر گزاری از اسبی که سلطان محمود داده است: ای آنکه همی قصهٔ من پرسی هموار

قصیده شماره ۱۸ - در ذکر وفات سلطان محمود و رثاء آن پادشاه: شهر غزنین نه همانست که من دیدم پار

قصیده شماره ۱۹ - در مدح امیر محمد بن محمود بن ناصرالدین: ای زینهارخوار بدین روزگار

قصیده شماره ۲۰ - در مدح امیر ابو احمد محمد بن محمود غزنوی: دی ز لشکرگه آمد آن دلبر

قصیده شماره ۲۱ - در وصف بهار و مدح ابو احمد محمد بن محمود بن سبکتکین: مرحبا ای بلخ بامی همره باد بهار

قصیده شماره ۲۲ - در مدح سلطان محمد بن سلطان محمود غزنوی: شبی گذاشته‌ام دوش خوش به روی نگار

قصیده شماره ۲۳ - در مدح امیر محمد بن محمود بن ناصرالدین سبکتگین: مرا چه وقت خزان و چه روزگار بهار

قصیده شماره ۲۴ - در مدح امیر ابو احمد محمد بن محمود غزنوی: ای دل ناشکیب مژده بیار

قصیده شماره ۲۵ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصرالدین سپاهسالار: دوش متواریک به وقت سحر

قصیده شماره ۲۶ - در مدح عضدالدوله امیر یوسف سپاهسالار برادر سلطان محمود: همی نسیم گل آرد به باغ بوی بهار

قصیده شماره ۲۷ - در مدح امیر یوسف بن ناصرالدین: کاشکی کردمی از عشق حذر

قصیده شماره ۲۸ - در مدح یمین‌الدوله سلطان محمود غزنوی: بدین خرمی جهان، بدین تازگی بهار

قصیده شماره ۲۹ - در مدح وزیر زاده ابوالفتح عبدالرزاق بن احمد بن حسن میمندی: برفت یار من و من نژند و شیفته‌وار

قصیده شماره ۳۰ - در مدح امیر ایاز اویماق منظور و محبوب سلطان محمود: غم نادیدن آن ماه دیدار

قصیده شماره ۳۱ - صفت بهار و مدح وزیرزاده ابوالحسن حجاج علی بن فضل بن احمد: امسال تازه رویتر آمد همی بهار

قصیده شماره ۳۲ - در صفت داغگاه امیر ابوالمظفر فخرالدوله احمدبن‌محمدوالی‌چغانیان: چون پرند نیلگون بر روی پوشد مرغزار

قصیده شماره ۳۳ - در مدح خواجه عمید اسعد کدخدای امیر ابوالمظفر والی چغانیان: برگرفت از روی دریا ابر فروردین سفر

ز

قصیده شماره ۳۴ - در مدح عضدالدوله امیر یوسف برادر سلطان محمود: یاد باد آن شب کان شمسهٔ خوبان طراز

قصیده شماره ۳۵ - در مدح شمس الکفاة خواجه احمد بن حسن میمندی: سرو ساقی و ماه رودنواز

قصیده شماره ۳۶ - در مدح سلطان مسعود بن سلطان محمود غزنوی: آشتی کردم با دوست پس از جنگ دراز

گ

قصیده شماره ۳۷ - در مدح محمد بن محمود بن ناصرالدین: چه فسون ساختند و باز چه رنگ

ل

قصیده شماره ۳۸ - در مدح امیر فخرالدوله ابو المظفر احمد بن محمدوالی‌چغانیان: تا خزان تاختن آورد سوی باد شمال

م

قصیده شماره ۳۹ - در مدح امیر ابو احمد محمد بن سلطان محمود: مجلس بساز ای بهار پدرام

قصیده شماره ۴۰ - در مدح سلطان محمد بن محمود غزنوی: دوش تا اول سپیدهٔ بام

قصیده شماره ۴۱ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف سپاهسالار: گل بخندید و باغ شد پدرام

قصیده شماره ۴۲ - در مدح سلطان ابو سعید مسعود بن محمود غزنوی: جشن سده و سال نو و ماه محرم

قصیده شماره ۴۳ - در مدح خواجه احمد بن حسن میمندی: بنفشه زلف من آن سرو قد سیم اندام

ن

قصیده شماره ۴۴ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود بن ناصرالدین: خداوند ما شاه کشورستان

قصیده شماره ۴۵ - در مدح یمین الدوله ابوالقاسم محمود بن ناصرالدین: بنفشه زلف من آن آفتاب ترکستان

قصیده شماره ۴۶ - در حسب حال و رنجش خاطر سلطان و طلب عفو: ای ندیمان شهریار جهان

قصیده شماره ۴۷ - در مدح سلطان محمد بن سلطان محمود: گفتم: مرا سه بوسه ده ای شمسهٔ بتان

قصیده شماره ۴۸ - در مدح محمد بن محمود بن ناصرالدین: هم از سعادت و اقبال بود و بخت جوان

قصیده شماره ۴۹ - در مدح عضد الدوله امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصرالدین: ای نیمشب گریخته از رضوان

قصیده شماره ۵۰ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصرالدین: آن کمر باز کن بتا ز میان

قصیده شماره ۵۱ - در مدح امیر ابو یعقوب یوسف بن ناصرالدین: ای روی نکو! روی سوی من کن و بنشین

قصیده شماره ۵۲ - در مدح شمس الکفات خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی: آمد آن نو بهار توبه شکن

قصیده شماره ۵۳ - در مدح خواجه احمد بن حسن میمندی وزیر: نگار من آن لعبت سیمتن

قصیده شماره ۵۴ - در مدح شمس الکفات احمد بن الحسن میمندی: گفتم: گلست، یا سمنست آن رخ و ذقن

قصیده شماره ۵۵ - در مدح خواجه ابو سهل دبیر وزیر امیر یوسف: اندر آمد به باغ باد خزان

قصیده شماره ۵۶ - در مدح خواجه ابوالحسن حجاج علی بن فضل بن احمد: پیچان درختی نام او نارون

قصیده شماره ۵۷ - در مدح عمیدالملک خواجه ابوبکر علی بن حسن قهستانی عارض سپاه: دی به سلام آمد نزدیک من

قصیده شماره ۵۸ - در مدح خواجه ابوبکر حصیری ندیم: من پار دلی داشتم بسامان

قصیده شماره ۵۹ - در مدح فخر الدوله ابو المظفر احمد بن محمد والی چغانیان و توصیف شعر: با کاروان حله برفتم ز سیستان

قصیده شماره ۶۰ - در ذکر مسافرت ازسیستان به بست و مدح خواجه منصور بن حسن میمندی: چون بسیج راه کردم سوی بست از سیستان

و

قصیده شماره ۶۱ - در دعای سلطان و تقاضای ملازمت سفر: ای برگذشته از ملکان پایگاه تو

قصیده شماره ۶۲ - در مدح خواجه ابوسهل احمد بن حسن حمدوی: سروی شنیده‌ای که بود ماه بار او

ه

قصیده شماره ۶۳ - در مدح امیر ابو یعقوب عضد الدوله یوسف بن ناصر الدین: زلف مشکین تو زان عارض تابنده چو ماه

قصیده شماره ۶۴ - در مدح امیر یوسف بن ناصرالدین: از پی تهنیت روز نو آمد بر شاه

قصیده شماره ۶۵ - در مدح خواجه ابو الحسن علی بن فضل بن احمد معروف به حجاج: به جان تو که نیارم تمام کرد نگاه

ی

قصیده شماره ۶۶ - در لغز آتش سده و مدح سلطان محمود: یکی گوهری چون گل بوستانی

قصیده شماره ۶۷ - در تحریض به حرکت هند و تسخیر کشمیر: هنگامی گلست ای به دو رخ چون گل خودروی

قصیده شماره ۶۸ - در مدح ابو احمد محمد بن محمود بن ناصرالدین: به من بازگرد ای چو جان و جوانی

قصیده شماره ۶۹ - در مدح سلطان مسعود بن سلطان محمود: خوشا عاشقی خاصه وقت جوانی

قصیده شماره ۷۰ - در مدح خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی: دل من همی داد گفتی گوایی