گنجور

غزل شمارهٔ ۲۶۵

 
عراقی
عراقی » دیوان اشعار » غزلیات
 

خوشا دردی!که درمانش تو باشی

خوشا راهی! که پایانش تو باشی

خوشا چشمی!که رخسار تو بیند

خوشا ملکی! که سلطانش تو باشی

خوشا آن دل! که دلدارش تو گردی

خوشا جانی! که جانانش تو باشی

خوشی و خرمی و کامرانی

کسی دارد که خواهانش تو باشی

چه خوش باشد دل امیدواری

که امید دل و جانش تو باشی!

همه شادی و عشرت باشد، ای دوست

در آن خانه که مهمانش تو باشی

گل و گلزار خوش آید کسی را

که گلزار و گلستانش تو باشی

چه باک آید ز کس؟ آن را که او را

نگهدار و نگهبانش تو باشی

مپرس از کفر و ایمان بی‌دلی را

که هم کفر و هم ایمانش تو باشی

مشو پنهان از آن عاشق که پیوست

همه پیدا و پنهانش تو باشی

برای آن به ترک جان بگوید

دل بیچاره، تا جانش تو باشی

عراقی طالب درد است دایم

به بوی آنکه درمانش تو باشی

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

سید خلیل عالی نژاد » آئین مستان » مولا جانم

همایون شجریان » خورشید آرزو » ساز و آواز "دلشده"

برای معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

نازبانو نوشته:

شعری فوق العاده از جناب عراقی که هژیر عزیزم بینظیر اجراش کرده

کسرا نوشته:

این اثر واقعا معرکست…
پیشنهاد میکنم گوش جان بسپارید به آواز استاد شجریان در برنامه ۱۸۰ گلهای تاره که در باب این شعرست…
زنده باد عشق

کسرا نوشته:

در وصف این شعر چه میشود گفت؟ نه زبانی نه بیانی نه کلمه ای نه جمله ای قادر به تعریف و تمجید از این شعر نیست… یعنی در دایره واژگان من حقیر نیست…
عراقی جان با اجازت من این شعر شمارو به معشوقم تقدیم کردم…
روحت شاد ♥ ♥ ♥ ♥

امیـــد نوشته:

بر ستیغِ اندیشه ی بشری، شعرِ فارسی است که سده ها است می درخشد.

چیزی که مرا بیشتر از دیگر زیباییهای این شعر بخود می کشد این بیت است:

“خوشی و خرمی و کامرانی کسی دارد که خواهانش تو باشی”

در دیگر ابیات، مطابق اشعار دیگر، کسی که خواهانِ چنین دلداری باشد را خوشبخت می داند، ولی در اینجا عکس می شود، می گوید چه خوشبخت است کسی که تو عاشقش باشی.
می گوید خوشبخت است کسی که موردِ عشقِ تو قرار گیرد؛ چنان خوبی که کسی را که دوستداری، باید بخود ببالد که چنین عاشقی دارد.

و ما چه خوشبختیم که ادب و فرهنگی چنین پیشرو و زیبا داریم.

امیـــد نوشته:

بر ستیغِ اندیشه ی بشری، شعرِ فارسی است که سده ها است می درخشد.
چیزی که مرا بیشتر از دیگر زیباییهای این شعر بخود می کشد این بیت است:
“خوشی و خرمی و کامرانی کسی دارد که خواهانش تو باشی”

در دیگر ابیات، مطابق اشعار دیگر، کسی که خواهانِ چنین دلداری باشد را خوشبخت می داند، ولی در اینجا عکس می شود، می گوید چه خوشبخت است کسی که تو عاشقش باشی.
می گوید خوشبخت است کسی که موردِ عشقِ تو قرار گیرد؛ چنان خوبی که کسی را که دوستداری، باید بخود ببالد که چنین عاشقی دارد.

و ما چه خوشبختیم که ادب و فرهنگی چنین پیشرو و زیبا داریم.

نسرین نوشته:

یکی از اجراهای عالی و نوستالژیک این غزل زیبا

لینک ساندکلاد آهنگ

https://soundcloud.com/sogdiana/03-track-3

آهنگســاز: دکتـر حسـن ریــاحی..؛
سولیست: سیامکــ علیقلی..؛
شعـر: فخرالدیـن عراقـی..؛
اجـرا: گروه کـر و ارکسـتر سمفونیکــ..؛

مجید نوشته:

واقعا بی نظیره این شعر,چند روز پیش بدون اراده شروع کردم به نوشتن با فضای همبن شعر….

کانال رسمی گنجور در تلگرام