گنجور

قصاید

 
عراقی
عراقی » دیوان اشعار » قصاید
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع صاح قماری الطرب دار کئوس الشراب مصرع دوم یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «ب» است.

دسترسی سریع به حروف

ا | ب | د | ر | ل | م | ن | و | ه | ی

ا

قصیده شماره ۱ - در مدح شیخ حمیدالدین احمد واعظ: ای صبا جلوه ده گلستان را

ب

قصیده شماره ۲ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی: لاح صباح الوصال در شموس القراب

د

قصیده شماره ۳ - در مدح شیخ عزیزالدین محمد الحاجی: اگر وقت سحر بادی ز کوی یار در جنبد

قصیده شماره ۴ - فی مدح شیخ صدرالدین: دل تو را دوست‌تر ز جان دارد

قصیده شماره ۵ - ایضاله: طرب، ای دل، که نوبهار آمد

قصیده شماره ۶ - در نعت رسول اکرم (ص): عاشقان چون بر در دل حلقهٔ سودا زنند

قصیده شماره ۷ - در مدح بهاء الدین زکریای ملتانی: روشنان آینهٔ دل چو مصفا بینند

قصیده شماره ۸ - ایضاله: یا نسیم خوش بهار وزید

قصیده شماره ۹ - ایضاله: یا رب، این بوی خوش ز گلستان آید

ر

قصیده شماره ۱۰ - ایضاله: فرستاد دریای فضل و هنر

قصیده شماره ۱۱ - ایضاله: طاب روح النسیم بالاسحار

قصیده شماره ۱۲ - در نعت رسول اکرم (ص): راه باریک است و شب تاریک و مرکب لنگ و پیر

ل

قصیده شماره ۱۳ - ایضاله: حبذا صفهٔ سرای کمال

قصیده شماره ۱۴ - وصف کعبهٔ معظم: حبذا صفهٔ بهشت مثال

م

قصیده شماره ۱۵ - ایضاله: دوش مانا شنید فریادم

قصیده شماره ۱۶ - در نعت رسول اکرم (ص): شهبازم و شکار جهان نیست در خورم

قصیده شماره ۱۷ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی: می بیاور ساقیا، تا خویشتن را کم زنیم

ن

قصیده شماره ۱۸ - ایضاله: هنوز باغ جهان را نبود نام و نشان

و

قصیده شماره ۱۹ - ایضاله: قبلهٔ روی صوفیان بارگه صفای او

ه

قصیده شماره ۲۰ - ایضاله: ای جلالت فرش عزت جاودان انداخته

قصیده شماره ۲۱ - در توحید: ای جلالت فرش عزت جاودان انداخته

قصیده شماره ۲۲ - ایضاله: منم ز عشق سر از عرش برتر آورده

قصیده شماره ۲۳ - ایضاله: ای رخت مجمع جمال شده

ی

قصیده شماره ۲۴ - در مدح شیخ حمیدالدین: که برد از من بی‌دل بر جانان خبری

قصیده شماره ۲۵ - ایضاله: دلا در بزم عشق یار، هان، تا جان برافشانی

قصیده شماره ۲۶ - ایضاله: ای باد برو، اگر توانی