پاشا نوشته:

گر میروی امشب ز برم هیچ غمی نیست
چون راه سفر پیشه کنی راه کمی نیست
سر منزل مقصود تو هر خانه که باشد
من نیک بدانم که چو قلبم حرمی نیست
در چشم من این اشک ببین و مشو غره
کز آه جهان سوز من اما کرمی نیست
صدبار پس پرده هویدا شد و دیدم
در بتکده صوفی دوران صنمی نیست…

عبدالله بیخود نوشته:

_ _ U U _ _ U U _ _ U U _ _
غزلی در همین وزن سرودۀ بیخود

ما ذات خدائیم و پر از دردِ…نفس ها
آزاده فنائیم و درین کنج…قفس ها
با شیوه ی تعّبیر و حسی قحطِ مُروّت
بر یوسف مصری کرمی بود….عدس ها
بر فطرت عاشقدل و بر باطن عارف
دنیا نفسی منفعلی بود…هوس ها
دریابِ حیات و رگ امکان نِگری ها
بر خضرِ دلم تهمتِ حس…بود…نفس ها
در دشت جنون ناله گری و…حسِ محمِل
بر فطرتِ من مشتعلی بود…جرس ها
بیخود

بارانی نوشته:

با درود
در بیت هفتم، مصراع دوم، واژه ی « خویش» به اشتباه « خوبش » تایپ شده است .
کارتان عالی است . سپاس.

سید یحیی فاضلی نوشته:

در ابیات:

۲ جزگرد => جز گرد
۴ جزکج => جز کج
۴ پیچ وخمی => پیچ و خمی
۴ دراینجا => در اینجا
۵ هوسهاکه => هوسها که
۵ هرچند => هر چند
۶ نازکریمان => ناز کریمان
۸ دراینجا => در اینجا
۹ توگشودیم => تو گشودیم
۹ کارکمی => کار کمی