گنجور

رباعی شمارهٔ ۴۶

 
شیخ بهایی
شیخ بهایی » دیوان اشعار » رباعیات
 

تا بتوانی، ز خلق، ای یار عزیز!

دوری کن و در دامن عزلت آویز!

انسان مجازیند این نسناسان

پرهیز! ز انسان مجازی، پرهیز!

 

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

حاشیه‌ها

تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

مرضیه - علمدار نوشته:

حکیم عمر خیام نیز یک رباعی با معنایی نزدیک همین رباعی دار د :
آن به که درین زمانه کم گیری دوست
با اهل زمانه صحبت از دور نکوست
آنکس که ترا به جملگی تکیه بدوست
چون چشم خرد باز کنی دشمنت اوست

ویرایش جدید ساغر