گنجور

غزل شمارهٔ ۲۳

 
شیخ بهایی
شیخ بهایی » دیوان اشعار » غزلیات
 

یک دمک، با خودآ، ببین چه کسی

از که دوری و با که هم نفسی

ناز بر بلبلان بستان کن!

تو گلی، گل، نه خاری و نه خسی

تا کی ای عندلیب عالم قدس!

مایل دام و عاشق قفسی؟

تو همایی، همای، چند کنی

گاه، جغدی و گاه، خرمگسی؟

ای صبا! در دیار مهجوران

گر سر کوچهٔ بلا برسی

با بهائی بگو که با سگ نفس

تا به کی بهر هیچ در مرسی

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

امین کیخا نوشته:

مرس به عربی به معنی ریسمان می باشد که به راحتی از رسن ساخته شده است که فارسی است و نیز یعنی کار کشته که از ممارسة است انهم از مروسیدن فارسیست که به معنی خو کردن و اموخته شدن است

امین کیخا نوشته:

مرس به عربی به معنی ریسمان می باشد که به راحتی از رسن ساخته شده است که فارسی است و نیز یعنی کار کشته که از ممارسة است انهم از مروسیدن فارسیست که به معنی خو کردن و اموخته شدن است ، معانی دیگری هم داشته به فارسی که فراوان بوده اند از جمله درمان کردن و ….. همین چند معنی بودنش به حذفش. کمک کرده است

ناشناس نوشته:

بحر شعر اشتباه درج شده است .صحیح آن به صورت :خفیف مسدس مخبون محذوف می باشد

کانال رسمی گنجور در تلگرام