گنجور

غزل شمارهٔ ۲

 
شیخ بهایی
شیخ بهایی » دیوان اشعار » غزلیات
 

ای خاک درت سرمهٔ ارباب بصارت

در تأدیت مدح تو خم، پشت عبارت

گرد قدم زائرت، از غایت رفعت

بر فرق فریدون ننشیند ز حقارت

در روضهٔ تو خیل ملایک، ز مهابت

گویند به هم مطلب خود را به اشارت

هر صبح که روح القدس آید به طوافت

در چشمهٔ خورشید کند غسل زیارت

در حشر، به فریاد بهائی برس از لطف

کز عمر، نشد حاصل او غیر خسارت

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

ناشناس نوشته:

این شعر در مدح حضرت علی ابن موسی الرضا علیه السلام است که شیخ بهایی در جوارش آرمیده است.

و الحق شعری وزین و زیباست

ناشناس نوشته:

شیخ بهایی این شعر را از عشق و علاقه اش به امام رضا (ع) سروده است

ارین نوشته:

خودش گفته بهتون!!؟

گمنام-۱ نوشته:

همینطور است جناب آرین
خود شاعر و در همین غزل گفته است

سارینا نصیری نوشته:

شعر زیبا یی بود.اما من فکر می کنم خیلی اینتر نت بده .هه هه آخه فضولا واقعا که.

کانال رسمی گنجور در تلگرام