گنجور

باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شکایت از روزگار غدّار

 
عطار
عطار » مختارنامه » باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار
 

شماره ۱: تا کی ز جهان رنج و ستم باید دید

شماره ۲: دریاست جهان که تخت اینجا بنهد

شماره ۳: هر کز پی دنیای دنی خواهد بود

شماره ۴: دنیای دنی چیست سرای ستمی

شماره ۵: چون هست جهان جایگه رسوایی

شماره ۶: دود است همه جهان، جهان دود انگار

شماره ۷: این دنیای غدار چه خواهی کردن

شماره ۸: از شعبدۀ جهان چه برخواهد خاست

شماره ۹: دنیا که جوی وفا ندارد در پوست

شماره ۱۰: دنیا چه کنی چو بیوفا خواهد بود

شماره ۱۱: ای دل تَبَعِ دُنیی غدّار مشو

شماره ۱۲: گر هر دو جهان فی المثل انگشتری است

شماره ۱۳: ای دل ای دل غم جهان چند خوری

شماره ۱۴: چون نیست درین چاه بلا دسترسیت

شماره ۱۵: یک حاجت بیدلی روا مینکنند

شماره ۱۶: جان رفت و به ذوق زندگانی نرسید

شماره ۱۷: هر دم که زنم چو جانم آید به لبم

شماره ۱۸: بویی که به جان ممتحن میآید

شماره ۱۹: گه خستۀ لن ترانیم موسی وار

شماره ۲۰: هر روز درین دایره سرگشتهترم

شماره ۲۱: تا کی باشم عاجز و مضطر مانده

شماره ۲۲: روزی نه که دل قصۀ دمساز نخواند

شماره ۲۳: امروز منم به جان و تن درمانده

شماره ۲۴: در عشق چو من کسی نه بیچاره شود

شماره ۲۵: تا کی خود را ز هجر دلبند کشم

شماره ۲۶: هر دم دل من زچرخ بندی دارد

شماره ۲۷: بر دل ز غم زمانه باری دارم

شماره ۲۸: جز بیخبری هیچ خبر نیست مرا

شماره ۲۹: با نااهلی که نان خورم خون شمرم

شماره ۳۰: بگرفت ز نااهل جهانی غم ازین