گنجور

سال سلیمان از موری لنگ

 
عطار
عطار » منطق‌الطیر » فی‌وصف حاله
 

چون سلیمان کرد با چندان کمال

پیش موری لنگ از عجز آن سؤال

گفت برگوی ای ز من آغشته‌تر

تا کدامین گل به غم به سر شسته

داد آن ساعت جوابش مور لنگ

گفت خشت واپسین در گور تنگ

واپسین خشتی که پیوندد به خاک

منقطع گردد همه اومید پاک

چون مرا در زیر خاک ای پاک ذات

منقطع گردد امید از کاینات

پس بپوشد خشت آخر روی من

تو مگردان روی فضل از سوی من

چون به خاک آرم سرگشته روی

هیچ با رویم میار از هیچ سوی

روی آن دارد کزان چندان گناه

هیچ با رویم نیاری ای اله

تو کریم مطلقی ای کردگار

عفو کن از هرچ رفت و در گذار

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

ناشناس نوشته:

در عنوان ـ سال ـ به ـ سؤال ـ تبدیل شود.
با توجه به وزن به نظر میرسد ـ تا کدامین گل به غم به شسته سر ـ صحیح باشد.

مرتضی نوشته:

با توجه به وزن شعر به نظر میرسد “تا کدامین گل به غم به شسته سر” درست باشد.
در عنوان “سال” به “سؤال” تبدیل شود. (همچنین در فهرست “فی‌وصف حاله”)

امیر نوشته:

مصراع اول بیت هفتم مشکل وزنی دارد. در یکی از وبلاگهای فارسی این مصراع چنین آمده:
“چون به خاک آرم منِ سرگشته روی”

کانال رسمی گنجور در تلگرام