گنجور

پاسخ پروانه به پرندگان که او را از سوختن منع می‌کردند

 
عطار
عطار » منطق‌الطیر » سی‌مرغ در پیشگاه سیمرغ
 

جملهٔ پرندگان روزگار

قصهٔ پروانه کردند آشکار

جمله با پروانه گفتند ای ضعیف

تا به کی در بازی این جان شریف

چون نخواهد بود از شمعت وصال

جان مده بر جهل، تا کی زین محال

زین سخن پروانه شد مست و خراب

داد حالی آن سلیمان را جواب

گفت اینم بس که من بی‌دل مدام

گر درو نرسم درو برسم تمام

چون همه در عشق او مرد آمدند

پای تا سر غرقهٔ درد آمدند

گرچه استغنی برون ز اندازه بود

لطف او را نیز رویی تازه بود

حاجب لطف آمد و در برگشاد

هر نفس صد پردهٔ دیگر گشاد

شد جهان بی او حجابی آشکار

پس ز نور النور در پیوست کار

جمله را در مسند قربت نشاند

بر سریر عزت و هیبت نشاند

رقعهٔ بنهاد پیش آن همه

گفت بر خوانید تا پایان همه

رقعهٔ آن قوم از راه مثال

می‌شود معلوم این شوریده حال

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

hamid naseri نوشته:

Forgive me for not having Persian Font. To’ seems to be Taa in following vese:
Chon hameh dar eshghe oo mard amadand…Paay taa sar ghargheh-ie dard amadand

baa sepas besyar az talash o kar zibaei keh kardeheid…hamid


پاسخ: با تشکر، تصحیح مطابق فرموده صورت گرفت.

امیر نوشته:

کتابت صحیح تر مصراع دوم بیت دوم “دربازی” است.

امیر نوشته:

بیت ما قبل آخر در بعضی نسخ دیگر “رقعه ای بنهاد…” آمده است.

کانال رسمی گنجور در تلگرام