سید وحید اطیابی نوشته:

بیت ۴ مصرع دوم “توبه تزویر ” به جای “توبه زهاد” صحیح تر است زیرا هم وزن شعر رعایت شده است و هم با بیت قبلی نیز همخوانی پیدا می کند (پرده پندار دریده می شود و توبه تزویر شکسته می گردد).
—
پاسخ: با تشکر، وضعیت حاضر از لحاظ وزنی مشکل ندارد. برای تغییر نیازمند استناد به نسخهٔ چاپی هستیم.

فرهاد اشتری نوشته:

بسمه تعالی
با توجه به مرتبت عرفانی و رفعت مقام عطار در سلسله سالکین خاص حضرت دوست به نظر میرسد (تصور میکنم)، لفظ “مست مست” بجای “نیمه مست” در مصرع نخست بیت اول دارای اعتبار بیشتر باشد، ضمناً در مصرع دوم بیت دوم نیز لفظ “یک ساعت” برای باختن هر چه هست بدلیل انعکاس زمان (با توجه به منزلت و عزم صادق عطار) غیر مأنوس مینماید لذا من فکر می کنم بیان مصرع مذکور بشکل “پس بضاعت من ببازم هر چه هست” اولیتر و به مقصود ایشان نزدیکتر باشد زیرا لفظ “هر چه هست” میتواند به نکوئی نقش توصیفی را برای “بضاعت” ایفا نماید، من برای اظهار نظر خود مستند قابل ارائه ای ندارم الی شناخت بسیار ناچیزی که من فکر میکنم از معرفت دارمیباشم از اساتیدی که مرا ارشاد خواهند فرمود قبلاً متشکرم.
—
پاسخ: متشکر، به نطر می‌رسد پیشنهادهای شما می‌تواند تفاوت نسخه‌ها و نقلها را برساند، در این گونه موارد بر خلاف اشتباهات تایپی یا غلطهای املایی ما متن را تغییر نمی‌دهیم تا یکدستی اشعار از لحاظ مطابقت با منابع اولیه حفظ شود و حاشیه‌ها آنچه را باید به مخاطب برسانند می‌رسانند.

طاهره نوشته:

استاد شهرام ناظری این غزل را خیلی زیبا خوانده اند