گنجور

غزل شمارهٔ ۴۵۳

 
عطار
عطار » دیوان اشعار » غزلیات
 

زهی در کوی عشقت مسکن دل

چه می‌خواهی ازین خون خوردن دل

چکیده خون دل بر دامن جان

گرفته جان پرخون دامن دل

از آن روزی که دل دیوانهٔ توست

به صد جان من شدم در شیون دل

منادی می‌کنند در شهر امروز

که خون عاشقان در گردن دل

چو رسوا کرد ما را درد عشقت

همی کوشم به رسوا کردن دل

چو عشقت آتشی در جان من زد

برآمد دود عشق از روزن دل

زهی خال و زهی روی چو ماهت

که دل هم دام جان هم ارزن دل

مکن جانا دل ما را نگه‌دار

که آسان است بر تو بردن دل

چو گل اندر هوای روی خوبت

به خون درمی‌کشم پیراهن دل

بیا جانا دل عطار کن شاد

که نزدیک است وقت رفتن دل

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

محمدرضا شجریان » آسمان عشق » ادامه ی ساز و آواز (دوبیتی در سه گاه، پهلوی، مغلوب، فرود)

برای معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

غلامرضا نوشته:

با سلام. در بیت سوم، مصرع دوم، «به سر جان من شدم در شیون دل» نیز صحیح می‌نماید. بنده اطّلاعات فنّی کافی برای اظهار نظر ندارم، لیک معنای «به سر جان می‌شدم» از «به صد جان می‌شدم» برای این بنده لطیف‌تر و نزدیک‌تر است.

شرر مفیدی نوشته:

با سلام. در بیت چهارم مصرع دوم، که خون عاشقان “بر ” گردن دل، درست‌تر می‌نماید. این شعر زیبا را استاد شجریان به زیبایی در آلبوم آسمان عشق اجرا نموده‌اند.

میاحیان نوشته:

مکن درست است و عاقلانه تر . هر چند در عشق عقل مفهمومی است تعریفی و غیر متعارف . عقل بسیار زیبا و ستودنی تا زمانی که به پرده کشف رسی پس از آن همه او می ماند و او و تعریفی جز او و تفریقی به غیر او نمی ماند هر چه هست اوست . به قول سعدی چون خبرم آمدم از او بی خبر از خویشتنم . دل کندن به معنای وجود و هسنتی خود را وام داشتن به غیر. پس به گفته مولانا چون او نشسته در نظر من به کجا نظر کنم اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم.

امیر نوشته:

آسمان عشق و استاد شجریان
بی نظیر اجرا شده در مخالف این غزل

علیرضا پ نوشته:

بیت سوم مصرع دوم « به صد جان می شدم در شیون دل » صحیح است.

کانال رسمی گنجور در تلگرام