گنجور

شمارهٔ ۲۸ - در شکر و قناعت گوید

 
انوری
انوری » دیوان اشعار » مقطعات
 

درین دو روزه توقف که بو که خود نبود

درین مقام فسوس و درین سرای فریب

چرا قبول کنم از کس آنکه عاقبتش

ز خلق سرزنشم باشد از خدای عتیب

مرا خدای تعالی ز آسیای فراز

که عقل حاصل آنرا نیاورد به حسیب

چو می‌دهد همه چیزی به قدر حاجت من

چنان که بی‌خبر سیب ماه رنگ به سیب

ز بهر حفظ حیات آنچه بایدم ز کفاف

ز بهر کسب کمال آنچه بایدم ز کتیب

هزار سال اگر عمر من بود به مثل

مرا نیاز نیاید به آسیای نشیب

دو نعمتست مرا کان ملوک را نبود

به روز راحت شکر و به روز رنج شکیب

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

رضا نوشته:

سلام علیکم ، ضمن تشکر از سایت خوب شما و آرزوی بهتر و بهتر شدن ؛ در مصرع دوم بیت آخر عبارت ” به روز ” دوم صحیح نبوده و کلمه درست ” به شب ز رنج شکیب ” می باشد.

غبار نوشته:

کذاب و دروغگوست انوری.
حرص وجودت را گرفته دم از صبر و قناعت می زند. باید این شعر استاد شفیعی کدکنیرا خطاب به شعر انوری خواند: ای شعر پارسی که بدین روزت اوفکند…

کانال رسمی گنجور در تلگرام