کیانوش نوشته:

سلام
وزن مصرع چهارم موزون نیست…باید ودرایش بشه “لبی تر سایی”
ممنون

حمیدرضا نوشته:

@کیانوش:
نحوه‏ی نگارش «تر سایی» را درست کردم، اما به نظرم «لب تر سایی» هم درست می‏تواند باشد به شرط آن که را «لب» را به «تر» نچسبانید و بعد از خواندن «لب ِ» مکث داشته باشید (در واقع «لب ِ» را مانند «لبی» بخوانید).

غلامحسین مراقبی نوشته:

با درود و سپاس از کارهای ماندگارتان
بنگریم که در ادبیات پارسی، واژة “بنده” را برای “من” بکار نبرده اند، زیرا نه در شعر زیبا می نشیند و نه رواست. اینک این مصرع را با مصرع درست ” خواهم ببرم شبی تو بی ترس آیی” بسنجیم. خواهیم دید که مصرع : خواهم که به پیش بنده بی ترس آیی” نا دلنشین، اما”خواهم ببرم شبی تو بی ترس آیی: بسی دلنشین تر است. نیز بنگریم که شاعر هیچگاه واژة بنده را بجای من بکار نبرده است