گنجور

با دو بار کلیک بر روی هر واژه می‌توانید معنای آن را در لغت‌نامهٔ دهخدا جستجو کنید.

شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) | شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

برای معرفی آهنگهایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است اینجا کلیک کنید.

حاشیه‌ها

تا به حال ۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. برای نوشتن حاشیه اینجا کلیک کنید.

محسن نوشته:

در مصرع سوم زفان غلط است و باید به زبان تصحیح شود .

ویشتا نوشته:

زفان—–>زبان

طیبه نوشته:

اشتباه تایپی! “زبان” درست است، نه “زفان”

شمس الحق نوشته:

نه! دخترم اشتباهی در میان نیست و زفان نام ماضی و قدیمی زبان است و اگر جناب دکترکیخا روی خط بیایند خواهند فرمود که این کلمه پارسی دری و یا پهلویست و یا سانسکریت و القصه فلانست و اصلش اینست :
زَ او فان که بدل به زبان شده است و ابوالخیر متخصص بکارگیری اینگونه واژگان مهجوراست .

امین کیخا نوشته:

با درود به شمس و طیبه چنانچه شمس الحق یاد کرده اند زفان درست است و همان زبان است و در دیگرجای هم امده است . چنانچه پتفوز یعنی دهان و روی و پتپوز هم درست است .

محمد طلاساز نوشته:

به گمانم این رباعی از شیخ ابوالقاسم گرگانی باشد.
از آنجا که در کتاب تذکرة الاولیاء-شیخ شهید عطار نیشابوری در باب ذکر شیخ ابوسعید ابوالخیر آمده است
شیخ ابوالقاسم گرگانی این رباعی به ابو سعید می آموزد:

ویک بار دیگر شیخ مرا گفت:”ای پسر خواهی که سخن خدای گویی؟”گفتم خواهم.گفت:در خلوت این می گوی شعر:
من بی تو دمی قرار نتوانم کرد
احسان تو را شمار نتوانم کرد

گر بر تن من زفان شود هر مویی
یک شکر تو از هزار نتوانم کرد

همه روز این بیت می گفتم تا به برکت این بیت در کودکی،راه حق بر من گشاده شد.

امین نوشته:

سلام از کتاب گنج بی رنج نوشته ارمغان اویسی شاعر این شعر بشربن یاسین می باشد صفحه ۱۴۵۰
باتشکر.

کمال نوشته:

۱۲۷۰۲

کانال رسمی گنجور در تلگرام